یعنی چه
این عبارت به نویسندگان بزرگ، نامدار و تاثیرگذار تاریخ ادبیات فرانسه اشاره دارد که آثاری جهانی و ماندگار خلق کردهاند؛ مانند ویکتور هوگو، ژول ورن، آلبر کامو یا سیمون دوبوار.
تلفظ
تلفظ روان این عبارت به صورت «نِویسَندِه یِ بـِ نامِ فـَرانْسَوی» است. از نظر نگارشی، شکل صحیح آن «نویسندهٔ بهنامِ فرانسوی» است تا صفت مرکب «بهنام» (به معنی مشهور) با ترکیب حرف اضافهای اشتباه نشود.
در جدول
در معماها و جداول متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۸ حرف دارد. همچنین بسته به تعداد حروف طراح جدول، نام خود نویسندگان شهیر فرانسوی مانند ویکتور هوگو، ژول ورن، یا بالزاک نیز میتواند پاسخ کلمات کلیدی مشابه باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف چنین شخصیتی از ترکیب صفتهای اشارهکننده به شهرت و نامآوری در کنار واژه نویسنده یا مؤلف استفاده میشود.
به فارسی
عبارتهای مترادف در زبان فارسی شامل نویسنده پرآوازه، ادیب نامدار، نویسنده سرشناس و داستاننویس شهیر غربی میباشند.
نماد چیست
خود این ترکیب توصیفی مظهر یا نماد شیء خاصی نیست، اما در ادبیات و گفتگوهای فرهنگی، اشاره به این عنوان نمادی از تفکر فلسفی، جریانسازی ادبی (مانند رمانتیسم، رئالیسم و اگزیستانسیالیسم) و غنای فرهنگی مشرقزمین و مغربزمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نویسنده بنام فرانسوی
عبارت «نویسنده بنام فرانسوی» (که رسمالخط صحیح آن نویسندهٔ بهنامِ فرانسوی است) یک ترکیب وصفی کاملاً فارسی است که برای اشاره به ادیبان و داستاننویسان بزرگ و جریانساز کشور فرانسه به کار میرود. واژه «بهنام» در این ترکیب به معنای مشهور و پرآوازه است و نباید با ترکیبهای حرف اضافهای دیگر اشتباه گرفته شود.
فرانسه مهد مکاتب ادبی بزرگی همچون رمانتیسم، رئالیسم، سوررئالیسم و اگزیستانسیالیسم بوده است؛ از این رو اشاره به یک نویسندهٔ بهنام از این کشور، یادآور چهرههای درخشانی چون ویکتور هوگو، امیل زولا، آلبر کامو، ژان پل سارتر و مروجان بزرگ فرهنگ و اندیشه در جهان است.
این عبارت در بازیهای فکری و جداول کلمات متقاطع نیز کاربرد دارد و طول آن دقیقاً ۱۸ حرف است. ریشه کلمات سازنده این صفت و موصوف به افعال و واژگان اصیل زبان فارسی برمیگردد و فاقد معادل مستقیمی در متون کهن مذهبی مانند قرآن است.