یعنی چه
واژه «احتقر» یک فعل ماضی عربی از باب افتعال (از ریشه حقر) است که به معنای کوچک شمردن، پست کردن و به دیده کمارزش به کسی یا چیزی نگریستن است. این کلمه در زبان فارسی به صورت مصدر «احتقار» کاربرد فراوانی دارد و بیانگر رفتار یا دیدگاهی است که در آن فردی، دیگران را ناچیز و بیمقدار میپندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة بر روی تمام حروفِ اصلی در صیغه ماضی (احْتَقَرَ) انجام میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «خوار شمرد یا کوچک دانست در ۵ حرف»، واژه «احتقر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم احتقر و تحقیر کردن، افعال و عبارات فوق به کار میروند.
به عربی
مترادفهای فعلی هممعنا با احتقر در زبان عربی شامل إزدرى و إستخف به معنای طلب خواری و سبک شمردن است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی عبارتند از: خوار شمرد، کوچک انگاشت، ناچیز دانست و به دیده خواری نگریست.
نماد چیست
برای این کلمه نماد گرافیکی خاصی ثبت نشده است، اما در نشانهشناسیِ زبان بدن، رو برگرداندن، با گوشه چشم نگریستن و نگاه از بالا به پایین به عنوان نمادهای رفتاری احتقار شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل احتقر
واژه «احتقر» یک فعل ماضی عربی از ریشه (ح ق ر) و باب افتعال است که به معنای خوار شمردن و کوچک دانستن دیگری است. این واژه اگرچه به صورتِ این صیغهٔ خاص در متن قرآن کریم نیامده، اما مفهوم تحقیر و استخفاف دیگران در آیات متعددی (مانند آیه ۱۱ سوره حجرات) به شدت نهی شده است و مفسران آن را از مصادیق گناهانی چون مسخره کردن دانسته و سرزنش کردهاند.
در فرهنگ زبانی ما، این کلمه بیشتر در قالب مصدر خود یعنی «احتقار» و واژههای همخانوادهای همچون حقیر، تحقیر و حقارت لمس میشود. این واژه بار معنایی منفی دارد و نشاندهنده تکبر فرد در عمل و نگاهِ تبعیضآمیز او به ضعیفان است که در اخلاق و عرف جامعه همواره مذموم شمرده میشود.