یعنی چه
درگور در زبان فارسی به دو صورت شناخته میشود؛ نخست به عنوان یک اسم خاص که نام روستایی در شهرستان خمیر استان هرمزگان است، و دوم به صورت ترکیب تحتاللفظی و کنایی «در + گور» که به معنای درون قبر، مدفون و گاه کنایه از نابودی و هلاکت است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح دال، سکون را، ضم گاف و واو کشیده تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ این کلمه با ۵ حرف همان «درگور» یا بسته به طراح جدول، معادلهایی نظیر «مدفون» است.
به انگلیسی
برای نام مکان از نگارش فینگلیش و برای معنای تحتاللفظی از عبارات مرتبط با قبر و دفن استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل کلماتی چون درون قبر، خاکشده، مدفون و پنهان در خاک است.
نماد چیست
ترکیب درگور در ادبیات کنایی و اشعار فارسی نمادی از پایان زندگی دنیوی، مرگ، فرجام انسان، فانی بودن جهان و گاه نفرین به معنای هلاکت است.
جمعبندی و توضیح کامل درگور
واژه «درگور» در زبان فارسی ساختاری دوگانه دارد. از یک سو به عنوان یک اسم خاص جغرافیایی، نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان است که مرکز دهستان درگور نیز به شمار میرود. از سوی دیگر، این واژه حاصل متصلنویسی حرف اضافه و اسم (در + گور) است.
در کاربرد ادبی و عامیانه، این ترکیب به معنای درون قبر و مدفون بودن است و در اصطلاحاتی مانند «زنده درگور» به کار میرود که کنایه از نهایت مظلومیت، سختی یا هلاکت و نابودی دارد. واژه گور ریشه در زبانهای ایران باستان و پهلوی دارد.
در مجموع، این کلمه بسته به متن مدنظر میتواند اشاره به یک موقعیت مکانی در جنوب ایران داشته باشد یا در متون ادبی و کنایی، مفهوم مرگ و به خاک سپرده شدن را تداعی کند.