معنی
مهیب در زبان فارسی به ویژگی یا پدیدهای اطلاق میشود که به دلیل بزرگی، عظمت یا شدت فراوان، موجب بروز ترس، وحشت یا شگفتی همراه با بیم در دل انسان میگردد؛ مانند طوفان مهیب یا غرش مهیب.
یعنی چه
این واژه صفت مفعولی از ریشه عربی است و به معنای «ترسیده شده» یا «کسی/چیزی که از او بیم دارند» به کار میرود. در اصطلاح، به هر امر باشکوه و هراسانگیزی که صلابت و ابهت آن بر روح انسان سنگینی کند، مهیب میگویند.
مترادف
واژههای فوق همگی در معنای ایجاد ترس، بیم و وحشت فراوان با کلمه مهیب همپوشانی دارند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده حالات یا پدیدههایی هستند که برعکس واژه مهیب، هیچگونه حس ترس، عظمت یا تهدیدی را به همراه ندارند.
هم خانواده
این واژهها از ریشه سه حرفی عربی (هـ ی ب) مشتق شدهاند و همگی با مفاهیم ترس، شکوه، عظمت و پروا داشتن مرتبط هستند.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «مهیب» به عنوان پاسخ برای راهنماهای کلماتی همچون «ترسناک»، «سهمگین» یا «هولناک» کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن و میزان تاکید بر ترس یا عظمت پدیده، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل مهیب
واژه «مهیب» یکی از کلمات پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه زمانی به کار میرود که پدیدهای نه تنها ترسناک باشد، بلکه این ترس ناشی از بزرگی، شدت یا ابهت فوقالعاده آن پدیده باشد. به همین دلیل است که در متون ادبی و مکالمات روزمره، این واژه معمولاً برای توصیف عناصر مقتدر و خروشان طبیعت مانند طوفانهای سهمگین، صاعقههای شدید، غرش حیوانات درنده یا صخرههای عظیم به کار میرود.
از نظر ریشهشناسی، مهیب با واژگانی چون «هیبت» همخانواده است که نشان میدهد عنصر «شکوه و عظمت» در معنای آن مستتر است. اگرچه این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم همراستای آن در توصیف روز قیامت یا جلال الهی مکرراً دیده میشود. درک تفاوت ظریف این واژه با کلماتی مثل «ترسناک» در همین ابهت و عظمت نهفته است؛ چرا که هر چیز ترسناکی لزوماً مهیب نیست، اما هر امر مهیبی قطعاً حسی از بیم و ابهت را در دل زنده میکند.