تبرر یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل تبرر

واژه «تَبَرُّر» یکی از لغات کهن و اصیل است که از ریشه عربی «ب‌ر‌ر» (ماده بِرّ به معنای نیکی) مشتق شده و به باب تفعّل رفته است. این کلمه در ادبیات کلاسیک و متون عرفانی فارسی به معنای اطاعت خالصانه، فرمان‌برداری از خداوند، پارسایی و نیکوکاری به کار می‌رود و نشان‌دهنده تلاش انسان برای رسیدن به مرتبه والای تقوا است.

نکته مهم در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با کلمه «تَبَرّی» است؛ چرا که تبرّی از ریشه «ب‌ر‌ء» و به معنای بیزاری جستن و دوری کردن است، در حالی که تَبَرُّر به معنای نزدیک شدن به نیکی و طاعت است. این کلمه در زبان فارسی معیار امروز کاربرد روزمره ندارد، اما در حل جدول‌ها و درک متون کهن اخلاقی بسیار ارزشمند است.