یعنی چه
خراشة واژهای با ریشه عربی است و به آنچه پس از تراشیدن یا خراشیدن چیزی با ابزار بر زمین میریزد (مانند براده و تراشه) میگویند. همچنین در ادبیات عرب به مال یا حق بسیار اندک و ناچیز نیز خراشه گفته میشود؛ مثلاً وقتی کسی حق کوچکی از دیگری طلب دارد.
تلفظ
این واژه در لغتنامهها غالباً به صورت خُراشَة (با ضمه خ) به معنی براده و تراشه ضبط شده است. البته به صورت خَراشَة (با فتحه خ) نیز به عنوان اسم خاص برای نام یکی از شعرای کهن عرب (خراشة بن عمرو العبسی) کاربرد داشته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه خراشة به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «براده»، «تراشه چوب و آهن» یا «حق اندک» به کار میرود و دقیقاً دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، برای اشاره به ریزههای تراشیده شده از فلز یا چوب از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی و از ماده ثلاثی مجرد «خ ر ش» است که همخانواده با واژگانی چون خدشه و مخدوش میباشد.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای توصیف ضایعات حاصل از رندهکاری، تراشکاری و خراشیدن سطوح از واژه تالاش استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، مفاهیم همارز این واژه شامل ریزههای جامد حاصل از سایش یا تراشیدن مانند براده آهن، تراشه چوب، ریزه و سوده مانی و همچنین مفاهیمی مثل حقیر و اندک است.
جمعبندی و توضیح کامل خراشة
واژه «خراشة» یک لغت اصیل با ریشه عربی (از ماده خ ر ش) است که وارد قلمرو زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در درجه اول به معنای براده، تراشه و هر آن چیزی است که در اثر تراشیدن یا خراشیدن اجسام با ابزار آهنی حاصل شده و روی زمین میریزد.
علاوه بر این مفهوم فیزیکی، خراشه در معنای کنایی و اعتباری نیز به کار میرود که اشاره به مال، دارایی یا حق بسیار ناچیز، اندک و حقیر دارد. این کلمه پنجحرفی از نظر ساختار زبانی با واژههای آشنایی چون خراش، خدشه و مخدوش همخانواده است و در بازیهای شرح در متن و جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.