یعنی چه
واژه معنبر به ویژگی هر چیز خوشبو و عطرآگینی اشاره دارد که با عطر عنبر آمیخته شده باشد. در ادبیات فارسی این کلمه به عنوان صفت برای توصیف بوهای خوش و دلپذیر به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای کلمه ۵ حرفی معنبر، خود این واژه است. کلمات مترادفی مانند معطر یا خوشبو نیز ممکن است به عنوان پاسخهای جایگزین مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم معنبر در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که به بوی خوش عنبر یا معطر بودن اشاره دارند.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به عنوان اسم مفعول از باب تفعیل به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، واژگان هممعنی و برگردانهای دقیقی مانند خوشبو، معطر، عنبرآمیز و عطرآگین برای این کلمه وجود دارد که بار معنایی زیبایی و لطافت را دگرگون میکنند.
در قرآن
واژه معنبر در متن و آیات قرآن کریم وجود ندارد و یک اصطلاح ادبی و زبانی به شمار میرود.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، بهویژه در شعر سبک عراقی، تعابیری مانند «زلف معنبر» یا «کمند معنبر» استعاره و نمادی از موی سیاه، پیچیده، زیبا و بسیار خوشبوی محبوب و معشوق است.
جمعبندی و توضیح کامل معنبر
واژه معنبر اصالتاً ریشهای عربی دارد و به عنوان اسم مفعول وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. معنای اصلی و تحتاللفظی آن آغشته شدن یا معطر شدن با عنبر (مادهای بسیار خوشبو و گرانبها) است که در طول تاریخ، در متون منظوم و منثور فارسی کاربرد فراوانی یافته است.
این کلمه علاوه بر معنای حقیقی خود که همان بوی خوش و عطرآگین بودن است، در شعر و ادبیات فارسی معنای مجازی نیز پیدا کرده است. شاعران بزرگ بارها از این واژه برای توصیف زیبایی، سیاهی و عطر دلانگیز زلف معشوق بهره بردهاند و آن را به نمادی از جذابیتهای ظاهری و رویایی تبدیل کردهاند.
در مجموع، معنبر کلمهای فصیح و آهنگین است که حس بویایی و بینایی مخاطب را همزمان درگیر میکند. یادگیری ابعاد مختلف این واژه به درک بهتر اشعار کلاسیک و حل دقیقتر ابهامهای زبانی و جدولهای کلمات کمک شایانی میکند.