سنید یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل سنید

واژه «سَنِید» یک واژه با ریشه عربی (از ماده سَنَدَ) است که به زبان فارسی وارد شده و در لغت‌نامه‌های کهن مانند دهخدا و آنندراج به معنای پسرخوانده یا کسی که به فرزندی پذیرفته شده، معنا شده است. علت این نام‌گذاری ریشه در مفهوم «اسناد» دارد؛ چرا که این فرزند به خانواده‌ای دیگر مستند و ملحق شده است و پیوند خونی مستقیمی با آن‌ها ندارد.

اگرچه خود واژه سنید در قرآن کریم نیامده است، اما هم‌خانواده آن یعنی «مُسَنَّدَة» (به معنی تکیه داده شده) در سوره منافقون به کار رفته است. در زبان عربی واژه‌هایی چون «دَعِیّ» و «مُتَبَنَّى» مترادف آن هستند و در فارسی نیز با عناوینی همچون پسرخوانده یا فرزندخوانده شناخته می‌شود که امروزه بیشتر در حل جدول‌های کلمات متقاطع و متون کهن کاربرد دارد.