یعنی چه
تبراء (که در فارسی بیشتر به صورت تبرا نوشته میشود) به معنای بیزاری جستن، دوری کردن از آنچه مجاورت با آن ناپسند است، و پاک شدن و بری شدن از تهمت یا عیب است. این واژه متمم مفهوم تولا بوده و بر مرزبندی عقیدتی دلالت دارد.
تلفظ
این واژه در اصل عربی به صورت تَبَرُّؤ (در باب تفعّل) تلفظ میشود، اما در زبان و ادبیات فارسی به صورت تَبَرّا (Tabarra) خوانده و نوشه میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه تبراء به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای مفاهیمی همچون بیزاری، دوری جستن و اعلام پاکی کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم تبراء در زبان انگلیسی از واژگانی استفاده میشود که نشاندهنده قطع رابطه، رویگردانی و سلب مسئولیت عقیدتی یا عملی هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل بیزاری، دوری گزیدن، تنزیه، پاکدامنی و خروج از عهد است. متضاد آن نیز واژه «تولا» یا همان دوستی و پیوستگی است.
در قرآن
ریشه این واژه (ب ر ء) ۳۰ بار در قرآن کریم آمده است. فعل «تَبَرَّأَ» به معنای بیزاری جستن رهبران گمراهی از پیروان خود در قیامت (آیه ۱۶۶ بقره) استفاده شده و سوره توبه نیز به دلیل اعلام بیزاری از مشرکان، سوره برائت نام دارد.
نماد چیست
این واژه نماد تصویری خاصی ندارد، اما در فرهنگ دینی و مذهب تشیع، به عنوان یکی از فروع دین در کنار تولا، نماد شاخص مرزبندی عقیدتی، نفی باطل و دوری از ستمگران و طاغوت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تبراء
واژه تبراء که در اصل ریشهای عربی دارد و در زبان فارسی به صورت تبرا رواج یافته، به معنای بیزاری جستن، دوری گزیدن از زشتیها و پاکی از عیوب است. این کلمه در فرهنگ اسلامی اهمیت بالایی داشته و به عنوان یکی از فروع دین (در کنار تولا)، وظیفه فرد مسلمان را در مرزبندی با جبهه باطل و ستمگران مشخص میکند.
بررسی قرآنی این واژه نشان میدهد که مشتقات آن به کرات برای تبیین برائت خدا و رسول از مشرکان به کار رفته است. در کاربردهای عمومی و ادبی نیز این کلمه متضاد دوستی و پیوند بوده و نشاندهنده گسستن پیوند از امور ناپسند است.