یعنی چه
وحشی شدن در مفهوم حقیقی به معنای خروج جانور از حالت رام و اهلی، رمنده شدن و گرفتن خوی بیابانی و درندگی است. در مفهوم مجازی و کنایی، این عبارت به انسان اشاره دارد و به معنای به شدت خشمگین شدن، از دست دادن کنترل اعصاب، طغیان کردن و رو آوردن به رفتار رفتارهای پرخاشگرانه و ددمنشانه است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «وَحْشِی شُدَن» (vahši šodan) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «وحشی شدن»، بسته به تعداد حروف خواسته شده میتوان از واژههایی چون رمیدن، طغیان، یا خود عبارت ۷ حرفی «وحشی شدن» استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، از اصطلاحات متفاوتی استفاده میشود؛ برای حیوانات و طبیعت اصطلاح تبدیل به حالت وحشی و برای رفتارهای انسانی خروج از کنترل به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی برای معنای حقیقی از ریشه توحش و برای کاربردهای کنایی و انسانی از واژههای دال بر خشم شدید و هیجان استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، وحشی شدن نمادی از فروریختن ساختارهای تمدن، عقلانیت و بازگشت به اصل غریزی و مهارنشده است. از سوی دیگر، در برخی متون عرفانی و ادبی، این مفهوم به عنوان نمادی از گریز از خلق، انس نگرفتن با زرق و برق دنیا و انزواطلبی مثبت برای سیر و سلوک به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل وحشی شدن
عبارت «وحشی شدن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه «وحش» (با ریشه عربی به معنی بیابان یا جانور دشتی) و پسوند صفتساز «ی» به همراه مصدر فارسی «شدن» پدید آمده است. این اصطلاح دو رویه معنایی متمایز دارد؛ در دنیای حیات وحش به معنای رمیدن و بازگشت حیوان به خوی طبیعی و درندگی است، در حالی که در روابط انسانی به عنوان کنایهای از خشم مهارناپذیر، طغیان عاصیانه و از دست رفتن کنترل اعصاب به کار میرود.
از نظر واژهگزینی و مترادفها، کلماتی مانند ددمنش شدن، رمیدن، طغیان کردن و عاصی شدن با آن همپوشانی دارند و متضاد مستقیم آن اهلی شدن، رام شدن و آرام گرفتن است. ریشه این کلمه در قرآن کریم نیز در سوره تکویر به صورت جمع («الْوُحُوشُ») یاد شده که به گردآوری حیوانات وحشی در روز قیامت اشاره دارد. این اصطلاح در نمادشناسی ادبی ابعاد گوناگونی از فقدان تمدن تا گوشهنشینی عرفانی را در بر میگیرد.