یعنی چه
واژه مُفتَتَح اسم مفعول از باب افتعال (ریشه ف ت ح) است و به هر چیزی که آغاز شده، گشایش یافته یا به تازگی افتتاح شده باشد اشاره دارد. این کلمه را نباید با مُفتَتِح (به معنی گشاینده یا آغازکننده) اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه مفتتح به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آغازشده» یا «گشایشیافته» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جملات، این معادلهای انگلیسی مفهوم آغاز و گشایش را در زبان مبدا میرسانند.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و در این زبان به عنوان صفت مفعولی برای ساختارهای آغاز شده استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، واژگان «آغاز»، «مقدمه»، «شروع» و «دیباچه» به عنوان نزدیکترین معادلهای معنایی برای کلمه مفتتح شناخته میشوند.
در قرآن
واژه دقیق «مُفتَتَح» با این ساختار در متن قرآن به کار نرفته است. با این حال، ریشه سه حرفی آن یعنی (ف ت ح) ۳۸ بار در قالبهای دیگری مانند «فَتَحنا»، «فَتّاح» و «مَفَاتِح» (به معنی کلیدها یا گنجینهها مانند آیه ۵۹ سوره انعام) آمده است.
نماد چیست
کلمه مفتتح صرفاً یک واژه کاربردی و ادبی در زبان است و نماد مذهبی، اسطورهای یا فرهنگی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مفتتح
واژه مُفتَتَح از ریشه عربی «فتح» گرفته شده و اسم مفعول از باب افتعال است. این کلمه به معنای هر آن چیزی است که گشوده، آغاز یا افتتاح شده باشد. در ادبیات و نگارش، گاهی از آن برای اشاره به مقدمه یا دیباچه یک اثر نیز استفاده میشود و باید دقت کرد که با صفت فاعلی همشکل خود یعنی مُفتَتِح اشتباه گرفته نشود.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در کتاب قرآن نیامده، اما ریشه اصلی آن بارها در آیات مختلف با مفاهیمی مثل گشایش و پیروزی ذکر شده است. در زبان فارسی نیز کلماتی چون آغاز، شروع و گشایش بهترین جایگزینها برای آن هستند.