یعنی چه
این عبارت در واقع یک اشتباه املایی یا شنیداری از عبارت قرآنی «یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ» است. معنای شکل صحیح آن، شکستن و فسخ کردن عهد و پیمانهای فطری یا تشریعی است که میان انسان و پروردگار بسته شده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب اشتباه به صورت «تَبْقَضُونَ عَهْدَ الله» خوانده میشود؛ اما شکل صحیح و قرآنی آن «یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ» (Yanqudhūna 'Ahdallāh) است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً با همین رسمالخط نادرست به عنوان یک کلید ۱۳ حرفی برای اشاره به آیه قرآنی مربوط به پیمانشکنان استفاده میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این عبارت قرآنی در زبان انگلیسی از معادل مفهومی شکستن پیمان خداوند استفاده میشود.
به عربی
شکل صحیح این عبارت در زبان عربی فصیح از ریشه «ن ق ض» است. همچنین واژه «ینکثون» به عنوان مترادف قرآنی آن برای پیمانشکنی به کار میرود.
به فارسی
ترجمه روان و دقیق فارسی این عبارت (بر اساس صورت صحیح قرآنی آن) «کسانی که عهد خدا را میشکنند» یا «پیمانشکنان الهی» است.
در قرآن
این ترکیب با رسمالخط «تبقضون» در قرآن وجود ندارد. شکل صحیح آن یعنی «یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ» در آیه ۲۷ سوره بقره و آیه ۲۵ سوره رعد به عنوان صفتی برای فاسقان و زیانکاران ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تبقضون عهد الله
عبارت «تبقضون عهد الله» در زبان عربی، منابع لغوی و متون اسلامی اصالت ندارد و یک غلط املایی یا اشتباه شنیداری واضح از عبارت مشهور قرآنی «یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللهِ» (از ریشه نَقَضَ به معنی پیمانشکنی) است. حرف «ن» به اشتباه «ب» و حرف «ق» احتمالاً تحت تأثیر کلمه «بغض» یا جابهجایی حروف نوشته شده است. همچنین صیغه فعل در قرآن برای غایب (ینقضون) است، نه مخاطب.
در فرهنگ قرآنی، این عبارت (در شکل صحیح آن) نماد و ویژگی اصلی «فاسقان»، «منافقان» و کسانی است که به عهد فطری خود در توحید یا عهدهای تشریعی و اخلاقی خود با خدا و پیامبر وفادار نمانده و در زمین دست به فساد میزنند. ریشه اصلی این فعل به معنای باز کردن گره طناب، خراب کردن ساختمان یا فسخ قرارداد است.
بنابراین، در مواجهه با این عبارت در مسابقات یا واژهنامهها، باید توجه داشت که این ترکیب سیزده حرفی در حقیقت همان گزاره معروف قرآنی در مذمت پیمانشکنی با پروردگار است و تحلیل معنایی، متضادها و مترادفهای آن تنها با اصلاح املایی فعل به «یَنْقُضُونَ» امکانپذیر است.