یعنی چه
این واژه صفت مفعولی مؤنث از ریشه (س ع ر) است و به کسی یا حیوانی (مانند سگ هار) اطلاق میشود که دچار جنون، خشم کورکورانه، یا تشنگی و گرسنگی مفرط شده باشد؛ به طوری که رفتاری افسارگسیخته از خود نشان دهد.
تلفظ
در زبان عربی با فتح ميم، سكون سین، ضم عين و تلفظ تای تأنیث در آخر (مَسعورَة) خوانده میشود که در فارسی معمولاً هاء انتهای آن ساکن یا به صورت مصوت کوتاه فتحه ادا میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی همچون «هار»، «دیوانه»، «برافروخته» یا «گرسنه و حریص» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، برای خشم و هاری از Rabid و برای جریانات آشفته و برافروخته از واژگان Frenzied یا Frantic استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف سگ هار عبارت «الکلبة المسعورة» و برای توصیف جنگهای خونین و شدید عبارت «الحرب المسعورة» کاربرد دارد.
به فارسی
این واژه در ادبیات و متون فارسی به معنای زن یا موجود مؤنثی که دچار هاری شده، شخص برافروخته و خشمگین، یا فردِ به شدت تشنه، گرسنه و پرطمع برگردان میشود.
نماد چیست
در فرهنگ ادبی و تعابیر اجتماعی، مسعورة (مانند حمله مسعورانه) به عنوان نمادی از رفتارهای وحشیانه، حملات بیرحمانه و حرص و ولعی که هیچگونه عقلانیتی در آن دیده نمیشود، به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مسعورة
واژه «مسعورة» یک صفت عربی با بار معنایی شدید و پرقدرت است که از ریشه ثلاثی (س ع ر) به معنی برافروختن آتش مشتق شده است. این کلمه در وهله اول به معنای واقعی کلمه برای توصیف موجودی که به بیماری هاری مبتلا شده به کار میرود؛ موجودی که کنترل رفتار خود را از دست داده و دیوانهوار حمله میکند.
در کاربردهای استعاری و ادبی، این واژه برای توصیف انسانها، جریانها یا رفتارهایی استفاده میشود که از شدت خشم، کینه یا طمع به مرز جنون رسیدهاند. برای مثال، عباراتی نظیر «جنگ مسعورانه» نشاندهنده نبردی کورکورانه، ویرانگر و بیرحمانه است که هیچ منطقی بر آن حاکم نیست.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مانند «سُعُر» (جنون یا آتش شعلهور) و «السَّعِیر» (آتش برافروخته جهنم) مکرراً در متن قرآن برای تصویرسازی شدت عذاب و سرگشتگی استفاده شدهاند که همگی با ریشه اصلی برافروختگی و جنون در ارتباط هستند.