یعنی چه
عزایم جمع مکسر واژهٔ «عزیمت» است و در لغت به معنای تصمیمها، قصدها و آهنگهای محکم و استوار بر انجام کارهاست. در اصطلاح فقهی و علوم قرآنی، این کلمه به فریضهها و احکامی اطلاق میشود که خداوند انجام آنها را به طور قطعی واجب کرده است. همچنین در ادبیات کهن و علوم غریبه، به آیات، اوراد یا دعاهایی که برای شفای بیماران، دفع آفات یا احضار جنیان خوانده میشده، عزایم میگفتند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح عین، فتح زاء، الف مدی، کسره یائ و سکون میم (عَزایِم / 'azāyem) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، واژهٔ «عزایم» معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «ارادههای آهنین»، «واجبات الهی» یا «نام سورههای دارای سجده واجب» میآید.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و واژههای معادل فارسی آن شامل ارادههای محکم، نیات، تصمیمات، تکالیف واجب، پیمانها و تعاویذ (افسونها) است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات سنتی، این واژه نماد «ارادهٔ آهنین و تزلزلناپذیر» در امور دنیوی و پادشاهی، و نماد «تکلیف قطعی و تسلیم محض در برابر امر الهی» در امور دینی است. در ادبیات کهن نیز گاهی به عنوان نماد یک «سلاح معنوی و افسون» برای دفع شیاطین و بیماریها (عزایمخوانی) یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل عزایم
واژهٔ «عزایم» یکی از کلمات پرکاربرد در متون کهن، فقهی و ادبی فارسی و عربی است که ریشه در مادهٔ ثلاثی «عزم» دارد. این کلمه که جمع مکسر «عزیمت» است، در وهلهٔ اول بر تصمیمهای قاطع و ارادههای استوار دلالت میکند؛ ارادههایی که انسان را به سوی هدفی بزرگ سوق میدهند. در لایهٔ بعدی، در فرهنگ فقهی به واجبات غیرقابل چشمپوشی اطلاق میشود که نقطهٔ مقابل آنها «رخصتها» یا احکام تسهیلکننده هستند.
بخش مهمی از شهرت این واژه به اصطلاح «سور عزائم» در علوم قرآنی بازمیگردد. این اصطلاح به چهار سورهٔ سجده، فصلت، نجم و علق اشاره دارد که خواندن یا شنیدن آیات سجدهدار آنها، انجام سجده را به صورت فوری و قطعی بر مسلمانان واجب میکند. از سوی دیگر، در تاریخ علوم غریبه و ادبیات داستانی، عزایمخوانی به معنای خواندن دعاها و اوراد خاص برای حاکم شدن بر موجودات ماورایی یا دفع بیماریها به کار رفته است.