یعنی چه
واژه خلل به معنای وجود فاصله، شکاف یا رخنه میان دو چیز است. در کاربرد معنایی و انتزاعی، این کلمه به هرگونه نقص، آسیبدیدگی، فساد، پریشانی و سستی در نظم یک کار، سیستم یا جریان اشاره دارد که باعث از هم گسیختگی آن میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتَحه روی حرف خاء و فتحه روی حرف لام اول یعنی (خَلَل / xalal) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون رخنه، شکاف، سستی، نقص، عیب و فتور به عنوان پاسخ کلمه خلل به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه، میتوان از معادلهای دقیق انگلیسی فوق استفاده کرد.
به عربی
این کلمه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت و با مفاهیمی نظیر نقص یا فاصله ساختاری به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم خلل از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی یا واژگان رایج جایگزین آن در زبان فارسی شامل رخنه، شکاف، فرج، آسیب، نقص، فساد، اختلال، فتور و سستی هستند که متضاد کلماتی چون صلاح، سداد، کمال، نظم و استواری میباشند.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه خلل
کلمه خلل یک واژه با ریشه عربی (از ثلاثی مجرد خ ل ل) است که وارد زبان فارسی شده و در متون ادبی، حقوقی، رسمی و روزمره کاربرد فراوانی دارد. معنی اصلی و مادی این کلمه اشاره به وجود فاصله، سوراخ، رخنه یا شکاف میان اجزای یک شیء دارد؛ همانطور که در آیات قرآن کریم نیز به معنای لابلای ابرها یا درون و لابلای خانهها استفاده شده است.
در کاربرد معنوی و انتزاعی، خلل به معنای بروز هرگونه آسیب، سستی، نقص و فساد در ساختار یک کار یا سیستم است. عباراتی نظیر «خلل وارد شدن» یا «بیخلل» در زبان فارسی به خوبی نشاندهنده تاثیر منفی این مفهوم بر روند طبیعی، منظم و مستحکم امور است و نقطه مقابل مفاهیمی چون کمال، نظم، صحت و استواری به شمار میرود.