یعنی چه
این عبارت یک ترکیب دعایی قرآنی است که مفهوم آن پناه بردن به لطف خداوند و درخواست کمک، رحمت و راهگشایی در شرایط سخت و ناامیدی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت قرآنی با کسرِ «ت» در آتنا، سکونِ «ن» در من، و فتحِ «د» و سکونِ «ن» در لدنک به صورت [ā-te-nā men la-don-ka] است.
در جدول
این عبارت در جدولهای متقاطع و شرح در متن معمولاً به عنوان یک دعای قرآنی یا آیه ۱۰ سوره کهف سوال میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این بخش از دعا معمولاً با افعالی نظیر Grant یا Bestow به معنی عطا کردن و بخشیدن برگردانده میشود.
به عربی
این عبارت خود ساختار عربی دارد؛ «آتنا» فعل امر از ریشه (أ ت ی)، «مِن» حرف جر و «لَدُنْکَ» ظرف مکان به همراه ضمیر متصل است.
به فارسی
معادل روان فارسی این ترکیب قرآنی، درخواست بخشش، رحمت، هدایت و روزیِ ویژه از جانب پروردگار بدون واسطه است.
در قرآن
این عبارت عیناً در آیه ۱۰ سوره کهف آمده است؛ آنجا که جوانمردانِ اصحاب کهف به غار پناه بردند و دست به دعا برداشتند: «إِذْ أَوَى الْفِتْیَةُ إِلَى الْکَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً وَهَیِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا».
جمعبندی و توضیح کامل اتنا من لدنک
عبارت «اتنا من لدنک» یکی از فرازهای بسیار زیبا و پرمفهوم قرآن کریم در سوره کهف است. این دعا نشاندهنده اوج توکل، ایمان و اخلاص بندگان در مواجهه با سختیها و ظلمت زمانه است. زمانی که تمام راههای مادی بسته به نظر میرسند، پناه بردن به غار طاعت الهی و طلب رحمت مستقیم از پروردگار، راهگشای مومنان خواهد بود.
از نظر ترکیب زبانی، این عبارت از فعل امر و حروف جر و ظرف ساختار یافته و در ادبیات عرفانی و ادعیه اسلامی، به عنوان نمادی برای درخواست رحمت خاصه الهی (رحمت رحیمیه) شناخته میشود که فراتر از اسباب و علل مادیِ دنیا به انسانها عطا میگردد.