یعنی چه
التجشؤ در لغت به معنی خارج شدن باد و گازهای تجمعیافته در معده از طریق دهان است که معمولاً پس از سیر شدن، پر شدن معده یا به دلیل فرآیند هضم غذا رخ میدهد.
تلفظ
این واژه مصدری از باب تفعّل است و تلفظ صحیح آن در زبان عربی به صورت تَجَشُّؤ (با تشدید و ضمه روی حرف شین) میباشد.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، این واژه معمولاً به عنوان معادل عربی برای کلماتی مانند «آروغ» یا «باد گلو» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت فیزیولوژیک از واژههای عمومی Burping و Belching و در اصطلاحات پزشکی از Eructation استفاده میشود.
به عربی
واژه التجشؤ خود کلمهای عربی است که با کلماتی مانند الجُشاء و التَّقَرُّع هممعنی است و ریشه آن (ج - ش - أ) میباشد.
به فارسی
دقیقترین و رایجترین برگردانهای فارسی برای این واژه، کلمات «آروغ» و «باد گلو» هستند که به همین پدیده طبیعی بدن اشاره دارند.
در قرآن
کلمه التجشؤ در آیات قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، در احادیث فقهی، پزشکی و اخلاقی اسلام درباره آداب غذا خوردن و کراهت آروغ زدن با صدای بلند در حضور دیگران مکرراً ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل التجشئ
واژه التجشؤ (که به صورت التجشئ نیز ثبت میشود) مصدری عربی از ریشه «جشأ» است که در زبان فارسی به معنای آروغ زدن یا خارج شدن باد گلو تعبیر میشود. این پدیده یک واکنش کاملاً طبیعی و فیزیولوژیک سیستم گوارش انسان است که معمولاً پس از صرف غذا، نوشیدن مایعات گازدار یا در اثر بلعیدن هوا رخ میدهد و به کاهش فشار درون معده کمک میکند.
اگرچه این کلمه در متن قرآن کریم نیامده است، اما در کتابهای حدیثی و آداب معاشرت اسلامی به آن اشاره شده و توصیه شده است که افراد هنگام بروز آن، صدای خود را کنترل کرده و مراعات حضور دیگران را بکنند. در علم پزشکی و متون فیزیولوژی نیز این حالت را نشانهای از هضم یا گاهی سوءهاضمه میدانند که معادلهای انگلیسی آن Belching و Burping است.