یعنی چه
این واژه به معنای تا ابد، زمان بیپایان و جاودانگی مطلق است. در متون کلامی و فلسفی معمولاً برای اشاره به امتداد بیانتهای زمان در آخرت و قیامت به کار میرود و نشاندهنده استمرار بدون پایان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مضاف و مضافالیه به صورت «اَبَدُالآباد» است. البته در کاربردهای جغرافیایی (مانند روستایی در تربتجام) به صورت «اَبْدالآباد» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه ۹ حرف دارد. مفاهیمی چون جاویدان، لامتناهالمدت و الیالابد نیز به عنوان کلمات جایگزین یا هممعنی آن شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم زمان بیانتها و جاودانگی مطلق را برسانند، معادل این کلمه قرار میگیرند.
به عربی
از آنجا که ریشه این ترکیب عربی است، در زبان عربی از عباراتی همپوشان برای تاکید بر استمرار بیپایان زمان استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و مستعمل آن شامل جاویدان، همیشه، مادامالعمر، دائم و همواره است که همگی مفهوم پایندگی و نبود پایان زمانی را منتقل میکنند.
نماد چیست
ابدالآباد مظهر و نماد مادی یا باستانی خاصی نیست، بلکه در ادبیات و عرفان به عنوان نمادی از بینهایتی، جاودانگی روح و جهان آخرت شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابدالاباد
واژه «ابدالآباد» ترکیبی عربی و مستعمل در زبان فارسی است که از ترکیب مضاف و مضافالیه (ابد + الـ + آباد) ساخته شده است. کلمه «آباد» در این ترکیب، جمع کلمه «ابد» است و معنای تحتاللفظی آن «ابدِ ابدها» میشود که برای تاکید شدید و مبالغهآمیز روی همیشگی بودن و جاودانگی مطلق به کار میرود. این واژه در متون کلامی، فلسفی و ادبی اشاره به زمانی دارد که هرگز به پایان نمیرسد.
باید توجه داشت که این واژه با نام جغرافیایی «اَبْدالآباد» که روستایی در شهرستان تربتجام است تفاوت دارد؛ چرا که نام آن روستا از کلمه «ابدال» به معنای مردان خدا و عارفان وارسته در تصوف گرفته شده است. مفهوم اصلی ابدالآباد کاملاً انتزاعی بوده و متضاد واژههایی چون ازلالآزال (ابتدای بیآغاز) و فانی است.