یعنی چه
واژه «لشوبا» از ریشه عربی (ش و ب) به معنی خلط، ترکیب و آمیختن است. این کلمه به آمیزهای ناخالص یا مخلوطی از مواد ناگوار (بهویژه مایعات داغ و آلوده) اشاره دارد که خلوص خود را از دست داده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح لام، فتح شین، سکون واو و تنوین نصب در آخر به صورت «لَشَوْبًا» است.
در جدول
پاسخ پنج حرفی برای راهنمای جدول با عنوان «آمیزه و مخلوط قرآنی» یا «ترکیب مایع داغ جهنمیان».
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ترکیب و آمیختگی ناخالص از این واژهها استفاده میشود.
به ترکی
معادل دقیق واژه آمیزه و مخلوط در زبان ترکی استانبولی.
به فارسی
بهترین و دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، کلماتی نظیر «آمیزه»، «مخلوط» و «ناخالصی» هستند.
نماد چیست
این کلمه فاقد نماد اسطورهای، ملی یا نمادین شناختهشده است؛ اما در متن قرآن میتواند نمادی از ناخالصی، آلودگی و کیفر سخت کارنامه اعمال باشد.
جمعبندی و توضیح کامل لشوبا
واژه «لشوبا» یک کلمه مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه ساختاری ترکیبی در زبان عربی و برگرفته از متن قرآن کریم است. این کلمه از حرف تاکید «لَـ» (لام مزحلقه) و اسم یا مصدر «شَوْب» تشکیل شده که در مجموع به معنای «قطعاً آمیزهای از...» به کار رفته است. ریشه اصلی آن (ش و ب) به مفهوم مخلوط کردن، خلط و از بین بردن خلوص یک ماده است.
این کلمه تنها یک بار در آیه ۶۷ سوره مبارکه صافات ذکر شده است؛ جایی که قرآن به توصیف احوال دوزخیان میپردازد و میفرماید طعام ناگوار آنان (زقوم) با آمیزهای از آب بسیار داغ، سوزان و کثیف ترکیب میشود. واژههای همخانواده مدرنتر آن در زبان عربی و فارسی شامل «مشوب» (به معنی آمیخته و ناخالص) و «شائبه» (به معنی لکه، آلودگی، شک و تردید) هستند که همگی مفهوم خدشهدار شدن پاکی و خلوص را در خود دارند.