تلفظ
این اصطلاح به صورت «سُوَرِ طَواسین» تلفظ میشود که در آن «سُوَر» جمعِ سوره و «طَواسین» جمعِ تجریدی و غیرقیاسیِ حروف مقطعهٔ «طس» است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول قرآنی و مذهبی، عبارت «سور طواسین» به عنوان پاسخ ۹ حرفی و کلمهٔ «طواسین» به عنوان پاسخ ۶ حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی و ترجمههای متون اسلامی، از این اصطلاح برای اشاره به سه سورهٔ متوالی یاد میشود که با حروف مقطعه Ta-Sin یا Ta-Sin-Mim آغاز میگردند.
به فارسی
برگردان و معنای این عبارت در زبان فارسی «سورههای طواسین» یا «سه طسین» است که به سه سورهٔ شعراء، نمل و قصص در قرآن اشاره دارد.
در قرآن
این اصطلاح به طور مستقیم در متن آیات قرآن نیامده، بلکه یک عنوان علمی و روایی است که به سه سورهٔ متوالی در جزء ۱۹ و ۲۰ شامل سوره شعراء (شروع با طسم)، سوره نمل (شروع با طس) و سوره قصص (شروع با طسم) اطلاق میشود.
نماد چیست
در تفاسیر و متون عرفانی، حرف «ط» نماد طهارت قدس الهی یا طلب روندگان راه حق، و «س» نماد سنای لایتناهی یا سلامت قلوب است. در روایات معصومین (ع)، قرائت این سورهها نماد و مایهٔ امنیت، برکت و حمایت الهی در دنیا و آخرت معرفی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سور طواسین
اصطلاح «سور طواسین» (یا طواسین) یک عنوان اصطلاحی در علوم قرآنی و حدیثی است که برای اشاره به سه سورهٔ متوالی در قرآن کریم یعنی سورههای «شعراء»، «نمل» و «قصص» (سورههای ۲۶، ۲۷ و ۲۸) به کار میرود. وجه تسمیهٔ این سورهها، آغاز شدن آنها با حروف مقطعهٔ «طسم» و «طس» است که به دلیل تکرار مشترک دو حرف «ط» (طا) و «س» (سین)، به صورت جمع تجریدی «طواسین» نامگذاری شدهاند و در کتاب مفاتیحالجنان نیز از آنها با نام «سه طسین» یاد شده است.
این اصطلاح در کنار دستهبندیهای دیگری مانند حوامیم (سورههای آغاز شده با حم) قرار میگیرد و ریشهٔ عربی آن یک جمع سماعی از حروف مقطعه است. در روایات اسلامی، به ویژه حدیثی از امام صادق (ع)، قرائت این سورهها در شبهای جمعه فضیلت بسیاری دارد و مایهٔ قرار گرفتن در امان و حمایت ویژهٔ الهی محسوب میشود. در مکتوبات مفسران و عارفان نیز این حروف اسرارآمیز، نمادی از طهارت، سنای لایتناهی و رموز میان خداوند و پیامبر اکرم (ص) به شمار میروند.