یعنی چه
بامبولی صفت نسبی از واژه عامیانه «بامبول» است و به کسی اطلاق میشود که در رفتارهای خود صداقت ندارد و با ترفندهای گوناگون، دوز و کلک و ایجاد موانع تراشیده شده، سعی میکند روند طبیعی یک کار را تغییر داده یا آن را به نفع خود به تعویق بیندازد. این کلمه در دسته واژگان کلاسیک یا ادبی قرار نمیگیرد، بلکه یک اصطلاح کاملاً محاورهای و تداول عامه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بامْبولی» (bāmbūlī) است که مصوت «آ» در بخش اول کشیده و «بولی» در بخش دوم به صورت پیوسته ادا میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «بامبولی» با تعداد ۷ حرف است. همچنین کلماتی نظیر بامبولباز یا مکار نیز میتوانند به عنوان کلمات جایگزین مطرح شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شخص حیلهگر و توطئهچین از واژگانی چون Trickster یا Schemer استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی کلمات Düzenbaz و Hilekar دقیقاً معادل فرد حقه باز و بامبولی هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و هممعنی این واژه در زبان فارسی عبارتند از: حقه باز، کلکباز، مکار، تزویرگر، دغلکار و رند. متضادهای آن نیز شامل کلماتی چون صادق، راستگو، بیکلک، یکرنگ و درستکار میشود. این واژه همخانواده کلماتی مثل بامبول و بامبولبازی است.
نماد چیست
واژه بامبولی به عنوان یک اصطلاح عامیانه و مدرن پایتخت، هیچگونه ریشه تاریخی کهن، نمادپردازی مذهبی، ملی، سنتی یا اسطورهای در فرهنگ ایران ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل بامبولی
واژه «بامبولی» یک صفت نسبی عامیانه و محاورهای در زبان فارسی است که از کلمه «بامبول» مشتق شده است. این اصطلاح ریشه در متون کهن و ادبیات کلاسیک فارسی ندارد و بیشتر از دوران قاجار و پهلوی در گوشههای عامیانه تهران و سایر شهرهای ایران رواج یافته است. معنای اصلی آن به رفتارهای مبتنی بر حقه، کلک و بهانهتراشیهای رندانه برای دگرگون کردن مسیر یک توافق یا کار اشاره دارد.
افرادی که در تعاملات روزمره خود با آوردن عذرهای ساختگی یا ترفندهای زیرکانه روند امور را مختل میکنند در اصطلاح عامه «بامبولی» یا «بامبولباز» خوانده میشوند. این کلمه در رسانهها، مکالمات روزمره و حل جداول کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد و نقطه مقابل مفاهیمی چون صداقت، یکرنگی و درستکاری است.