یعنی چه
این عبارت به معنای آن است که فردی، شخص یا موردی را دارای شایستگی، لیاقت و ارج کافی برای دریافت یک مقام، مسئولیت، پاداش یا نوع خاصی از رفتار و احترام بداند و او را مستحق آن جایگاه به شمار آورد.
تلفظ
تلفظ دقیق این فعل مرکب به صورت «لائِق دانِستَن» است که جزء اول آن یعنی لایق با مصوت بلند و جزء دوم با کسرهٔ نون و تاء خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول، پاسخ اصلی کلمهٔ «لایق دانستن» با ۱۰ حرف است و واژههای شایسته دانستن یا سزاوار شمردن نیز از جایگزینهای آن هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عبارتهای فعلی که به معنای شایسته و واجد شرایط دانستن هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با ترکیبهایی که بر اهلیت، جدارت و استحقاق فرد دلالت دارند بیان میگردد.
به فارسی
برگردانها و مترادفات اصیل فارسی این واژه شامل عباراتی چون شایسته دانستن، سزاوار شمردن، درخور دانستن، ارجمند داشتن و مستحق دانستن است که همگی مفهوم ارزیابی مثبت از توانایی یا ارزش کسی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل لایق دانستن
عبارت «لایق دانستن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ «لایق» (برگرفته از ریشه عربی ل ی ق به معنی سازگاری و شایستگی) و مصدر اصیل فارسی «دانستن» ساخته شده است. این اصطلاح زمانی به کار میرود که فردی بر اساس معیارها یا قضاوت خود، شخص یا چیزی را سزاوار، درخور و ارزشمند برای کسب یک مقام، احترام، پاداش یا موقعیت خاص تشخیص دهد.
در متون لغوی و کاربردهای روزمره، این واژه بار معنایی مثبتی دارد و نشاندهندهٔ ارج نهادن به توانمندی یا شایستگیهای بیرونی و درونی افراد است. متضاد آن اصطلاحاتی مانند نالایق دانستن یا بیکفایت شمردن است که عکس این قضاوت را نشان میدهد. مفهوم این عبارت در فرهنگها و زبانهای دیگر نیز با واژگانی ناظر بر اهلیت و واجد شرایط بودن معادلسازی میشود.