یعنی چه
بدخلقی در لغت به معنای تندمزاجی، دشوارخویی و کجرفتاری با دیگران است. این حالت روحی و رفتاری معمولاً با ترشرویی، کمحوصلگی و ناسازگاری همراه است و باعث آزار اطرافیان میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه شش حرفی «بد خلقی» یا معادلهای آن نظیر بدخویی و تندخویی به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان و نوع این رفتار، از واژههای متنوعی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی رایجترین اصطلاح برای رساندن این مفهوم، سوءالخلق است.
به فارسی
واژه «بدخلقی» یک حاصل مصدر مرکب اتباعی است. بخش اول آن «بَد» ریشه در فارسی پهلوی دارد و بخش دوم آن «خُلق» از زبان عربی گرفته شده که در ترکیب با «ی» مصدری فارسی، مفهوم تندخویی و دشوارخویی را میسازد. واژههایی مانند خوشخلقی و ملایمت نیز متضاد آن هستند.
نماد چیست
در فرهنگ نمادها، تصویر یا نشان رسمی و یکتایی برای بدخلقی ثبت نشده است. با این حال، در ادبیات عامیانه و هنرهای تجسمی، چهره درهمکشیده، ابروهای گرهخورده و گاهی طالع کژدم (برج عقرب) کنایهای از تندخویی و بدعنقی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل بد خلقی
بدخلقی حالتی روحی و رفتاری است که با تندمزاجی، کمحوصلگی و ترشرویی بروز میکند. این واژه ترکیبی از «بد» فارسی و «خلق» عربی است و به خوبی نشاندهنده خروج انسان از حالت اعتدال و ملایمت در برخورد با دیگران است. در متون لغوی معتبر مانند لغتنامه دهخدا، مفاهیمی چون دشوارخویی و ناسازگاری برای تبیین آن به کار رفته است.
اگرچه واژه مرکب بدخلقی در قرآن به طور مستقیم نیامده، اما مفهوم مقابل آن یعنی «حسن خلق» به شدت ستایش شده و رفتارهای تند با واژهای مثل «فظ» ملامت گردیده است. این ویژگی رفتاری در روابط اجتماعی اثر منفی گذاشته و در تمام زبانها و فرهنگها به عنوان یک خصلت ناپسند شناخته میشود.