یعنی چه
شوفار یک ساز بادی سنتی و مذهبی است که از شاخ حیوانات حلالگوشت، به ویژه قوچ، ساخته میشود. این ساز در آیین یهودیت اهمیت بسیار بالایی دارد و در جشنهای مقدسی مانند روش هشانا (سال نو یهودی) و یوم کیپور (روز کفاره) برای بیدار کردن روحهای غافل، دعوت به توبه و بازگشت به سوی خداوند نواخته میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه به عنوان بوق یا شیپور مذهبی یهودیان شناخته میشود و خود کلمه دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این واژه با اصالت عبری خود به همین صورت نگارش و تلفظ میشود.
به عربی
در زبان عربی از همان لفظ الشوفار یا عبارت توصیفی بوق الكبش استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که شوفار یک واژه وامگرفته از زبان عبری است، معادلهای اصیل فارسی آن شامل واژگانی چون بوق، شیپور، کَرنای، قارنا و بوق شاخی میشود که به سازهای بادی مشابه اشاره دارند.
نماد چیست
این واژه نماد بیدارباش روح و بازگشت به سوی خداست. همچنین یادآور داستان ذبح قوچ به جای حضرت اسحاق/اسماعیل در کوه موریا و نمادی از آزادی، صلح و اعلام حضور الهی در زمان نزول تورات در کوه سینا محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شوفار
شوفار واژهای با ریشه عبری است که وارد فرهنگ لغات شده و به نوعی ساز بادی مذهبی سنتی اشاره دارد. این ساز که از شاخ توخالی حیواناتی مانند قوچ ساخته میشود، در مراسم و جشنهای بزرگ آیین یهود همچون روش هشانا به کار میرود و طنین آن دعوتی برای توبه، بازگشت به خویشتن و بیداری معنوی است.
اگرچه این کلمه به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما از نظر کارکرد عقیدتی و بیدارباش روز داوری، شباهت معنایی نزدیکی با واژه «الصّور» (صور اسرافیل) دارد. در حل جدول و واژهشناسی فارسی، شوفار به عنوان مترادفی برای بوق شاخی یا کرنای مذهبی شناخته میشود.