یعنی چه
چلیپای گلگون یا روزیکروسیانیسم نام یک فرقه و انجمن مخفی، فلسفی و عرفانی است که در قرن ۱۷ میلادی در آلمان و اسکاتلند شکل گرفت. دکترین این گروه ترکیبی از عرفان مسیحی، هرمسیه، جادوگری باستانی و کابالا بود. اعضای این انجمن هدف خود را اصلاح معنوی و فرهنگی جامعه و همگامی با طبیعت میدانستند و مکتب آنها بر پایهٔ شهود و باطنگرایی غربی استوار بود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [chalipā-ye golgun] است که از دو واژهٔ «چلیپا» (به معنی صلیب) و «گلگون» (به معنی سرخرنگ) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «چلیپای گلگون» دقیقاً ۱۱ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «انجمن سری قرن هفده اروپا» یا «صلیب سرخرنگ» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به پیروان و مکتب این انجمن Rosicrucianism و به خودِ نشان و مظهرِ صلیب و رز، Rosy Cross یا Rose Cross میگویند.
به فارسی
این عبارت ترکیبی کاملاً فارسی است. «چلیپا» ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد که بعدها به صورت «صلیب» وارد زبان عربی شد، و «گلگون» نیز ترکیبی از «گل + گون» به معنای به رنگ گل سرخ است. این اصطلاح ترجمهٔ تحتاللفظی واژه آلمانی Rosenkreuz است.
نماد چیست
نماد اصلی این فرقه یک «صلیب» است که در مرکز آن یک «گل رز سرخ» شکفته شده است. در باور عرفانی آنها، صلیب مظهر بدن مادی، فداکاری و رنجهای جهان مادی است، در حالی که گل سرخِ بازشده در مرکز آن، نشاندهندهٔ روح بیدارشده، آگاهی معنوی، تکامل درونی و مظهر رازداری است.
جمعبندی و توضیح کامل چلیپای گلگون
عبارت «چلیپای گلگون» یا «چلیپای گلسرخ» اصطلاحی تاریخی، عرفانی و مکتبی است که ریشه در باطنگرایی غربی قرن هفدهم میلادی دارد. این واژه در واقع ترجمهٔ فارسی نام فرقهٔ رازآمیز آلمانی است که توسط شخصیتی افسانهای به نام کریستیان روزنکروتس پایهگذاری شد. آموزههای این انجمن بر اصلاحات معنوی، پیوند جادوگری باستانی با مسیحیت و کیمیاگری معنوی تمرکز داشت.
از نظر ساختار زبانی، این ترکیب از دو واژه اصیل فارسی یعنی چلیپا (صلیب) و گلگون (سرخفام) ساخته شده است. نماد این جریان که ترکیبی از یک گل رز شکفته بر روی تقاطع یک صلیب است، سیر و سلوک انسان را از کالبد مادی به سمت بیداری و شکوفایی معنوی نشان میدهد. این اصطلاح امروزه بیشتر در متون فلسفی، تاریخ ادیان و فراماسونری بررسی میشود.