معنی
واژه «پذیرفتن» به معنای قبول کردن، پذیرا شدن، تقبل کردن مسئولیت یا تعهدی، و همچنین تصدیق و تأیید نمودن یک امر است. در کاربردهای دیگر به معنای مستجاب شدن (مانند پذیرفته شدن دعا) یا اجازه ورود دادن و پذیرایی کردن نیز به کار میرود.
یعنی چه
این واژه در اصل به معنای دریافت کردن چیزی در پاسخ به یک عمل، گردن نهادن به یک تصمیم یا موافقت آگاهانه با یک پیشنهاد است؛ به طوری که فرد آن را رد نکند و در ساختار فکری یا عملی خود پذیرا شود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه بر اساس تعداد حروف (۷ حرف) یا به عنوان راهنمای کلماتی مثل قبول، تقبل و اجابت مورد استفاده قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جمله، معادلهای مختلفی در زبان انگلیسی برای این فعل وجود دارد که رایجترین آنها Accept است.
جمعبندی و توضیح کامل پذیرفتن
واژه «پذیرفتن» یک فعل اصیل و کهن پارسی است که ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) و صورت patiyraftan دارد. از نظر ریشهشناسی، این کلمه از ترکیب پیشوند «پَـ/پتی» (به معنی مقابله یا بازگشت) و فعل «گرفتن» ساخته شده است؛ بنابراین معنای اولیه و تاریخی آن «دریافت کردن در پاسخ به چیزی» یا به سوی خود گرفتن بوده است.
این کلمه در ادبیات، عرفان و روانشناسی معنای عمیقی دارد و رویکردی همراه با تسلیم آگاهانه، آشتی، رضا و گشودگی ذهن را بازگو میکند. اگرچه خود واژه به دلیل اصالت فارسیاش در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم مترادف آن مانند «قبول توبه»، «استجابت دعا» و «تقبل اعمال» با ریشههای عربیِ «قبل» و «توب» به وفور در آیات الهی دیده میشود.
در مجموع، پذیرفتن فرآیندی است که طی آن فرد یک واقعیت، پیشنهاد، تعهد یا مسئولیت را پس از بررسی، تصدیق کرده و به درون ساختار فکری یا زندگی خود راه میدهد که نقطه مقابلِ رد کردن، امتناع و انکار قرار میگیرد.