یعنی چه
این عبارت ترکیبی عامیانه و محلی است که از واژه «قین» (به معنی نشیمنگاه) و «درده» تشکیل شده است. در گفتار بومی، این اصطلاح به صورت کنایهای برای توصیف فردی به کار میرود که بر اثر یک اتفاق یا فشار دچار ناراحتی، سوزش یا سختی فراوان شده است. از آنجا که واژهای کلاسیک و بومی است، کاربرد آن بیشتر در متون عامیانه و گویشهای محلی دیده میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه در گویشهای محلی به صورت «قِین» (با فتح قاف و سکون یاء) و «دَردِه» (با فتح دال اول و سکون راء) انجام میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، اگر این اصطلاح عامیانه و بومی مد نظر باشد، پاسخ دقیق آن خود واژه «قین درده» با شمارش ۷ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم پزشکی یا عینی این عبارت در زبان انگلیسی از واژگان مرتبط با درد ناحیه مقعد و نشیمنگاه استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی بسته به میزان صمیمیت و لحن گفتگو، از معادلهای عامیانه یا صریح برای بیان این حالت استفاده میشود.
به فارسی
برگردان یا معادلهای این اصطلاح در زبان فارسی معیار شامل واژههایی چون درد مقعد، نشیمنگاهدرد یا کنایههای ملموستر عامیانه است که در گفتگوهای روزمره به کار میروند.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ عامه نماد فرهنگی رسمی ندارد، اما به عنوان یک کنایه رفتاری، نمادی از عصبانیت، سوزش ناشی از یک باخت یا تحمل موقعیتهای بسیار دشوار و طاقتفرسا به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قین درده
عبارت «قین درده» یک اصطلاح کاملاً عامیانه، بومی و غیررسمی است که در لغتنامههای مرجع و سترگ زبان فارسی نظیر دهخدا، معین یا عمید مدخل مجزایی ندارد. واژه کلیدی این ترکیب یعنی «قین» در برخی گویشهای کهن ایرانی و محلی مانند لری، لکی و جیرفتی همچنان زنده است و به معنای نشیمنگاه یا مقعد به کار میرود.
این اصطلاح در گفتار روزمره و توده مردم معمولاً کاربردی کنایهآمیز دارد. از این عبارت برای توصیف افرادی استفاده میشود که در اثر یک رویداد، شکست یا فشار کاری دچار ناراحتی، سختی، تعب یا به اصطلاح عامیانه «سوزش» شدهاند. توصیف دانشنامهای آن نشان میدهد که این کلمه ریشه در زبانهای کهن هندواروپایی داشته و در بستر زبانهای محلی حفظ شده است.
در نهایت، استفاده از این واژه در متون رسمی یا مذهبی (مانند قرآن کریم) هیچگونه سابقهای ندارد و صرفاً یک ترکیب ساختگی و کنایهآمیز در ادبیات شفاهی است. در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک کلید واژه ۷ حرفی شناخته میشود.