معنی طرار چیست؟ مترادف و متضاد آن

جمع‌بندی و توضیح کامل طرار

واژه «طرار» یک اصطلاح اصیل عربی وارد شده به زبان فارسی است که ریشه در فعل «طَرَّ» به معنای بریدن دارد. علت این نام‌گذاری به شیوه کار دزدان تردست در گذشته بازمی‌گردد که آستین یا کیسه پول افراد را بدون آنکه متوجه شوند می‌بریدند و سکه‌ها را می‌ربودند. بنابراین، معنای اولیه و دقیق کلمه، جیب‌بر و کیسه‌بر حرفه‌ای است.

در ادبیات کلاسیک فارسی، این واژه گسترش معنایی پیدا کرده و به عنوان نمادی از فریبکاری، زیرکی منفی و خیانت پنهان به کار رفته است. شاعران بزرگ گاهی از این واژه به صورت استعاری استفاده کرده‌اند؛ برای نمونه، ناصرخسرو «دنیا» را به طراری تشبیه می‌کند که به پنهانی عمر انسان را می‌دزدد. همچنین در اشعار عاشقانه، گاه زلف و طره معشوق به دلیل ربودن دلِ عاشق، به طرار تشبیه شده است.

لازم به ذکر است که این کلمه در متن قرآن کریم نیامده و در آنجا بیشتر از واژه «سارق» استفاده شده است، اما کاربرد واژه طرار در متون فقهی، حقوقی قدیمی و نظم و نثر ادبی ایران بسیار چشمگیر است.