یعنی چه
واژه ضرمه در لغت به معنی تکه چوب یا شاخه خشکی است که به راحتی آتش میگیرد و برای روشن کردن یا انتقال آتش از آن استفاده میشود. این کلمه به تکه هیزمهای نیمسوخته نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه به صورت ضَ رَ مَ (ضَرَمَة) تلفظ میشود و ریشه آن از زبان عربی گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «هیزم آتشگیر» یا «چوب نیمسوز»، کلمه چهار حرفی «ضرمه» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از واژههایی که به چوبهای آتشگیر یا نیمسوز اشاره دارند استفاده کرد.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحاتی استفاده میشود که به هیزمهای آمادهی اشتعال یا تکههای نیمسوز دلالت میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی، واژههایی مانند نیمسوز (تکه چوب نیمهسوخته)، آتشزنه و خدرک دقیقترین برگردانها و معادلهای مفهومی برای این کلمه به شمار میروند.
نماد چیست
در ادبیات مذهبی و احادیث، این واژه گاهی به عنوان نمادی از سختی نگهداشتن دین و پایداری بر ایمان در دوران آخرالزمان (مانند حفظ کردن آتش نیمسوز در دست) تعبیر شده است. همچنین به علت زود خاکستر شدن، میتواند نمادی از بیثباتی و گذر سریع عمر باشد.
جمعبندی و توضیح کامل ضرمه
واژه «ضرمه» اصالتاً ریشهای عربی دارد که از ثلاثی مجرد (ض - ر - م) گرفته شده و به معنای افروخته شدن آتش است. این واژه پس از ورود به زبان و متون کهن فارسی، عمدتاً به معنای هیزمهای ریزِ آتشگیر، شاخههای خشک خرما برای روشن کردن شعله، و تکه چوبهای نیمسوخته به کار رفته است. همخانوادههای این واژه مانند ضَرَم، انضرام و اضطرام همگی با مفهوم شعلهور شدن و زبانه کشیدن آتش پیوند دارند.
در فرهنگهای لغت فارسی نظیر دهخدا، معادلهای دقیق این کلمه واژههایی چون آتشزنه، اخگر، خدرک و نیمسوز معرفی شدهاند. با وجود اینکه این واژه با همین رسمالخط در قرآن کریم نیامده، اما اصطلاحی کاملاً شناختهشده در متون ادبی و روایی است که ۴ حرف دارد و کاربرد رایجی در طراحی سوالات جدولهای کلمات متقاطع دارد.