یعنی چه
وانمود کننده به فردی گفته میشود که با رفتار، گفتار یا چهرهسازی، حالتی را نشان میدهد که با واقعیت درون یا حقیقت ماجرا همخوانی ندارد. این شخص تلاش میکند امر باطل را حق، یا وضعیتی را برعکس آنچه هست جلوه دهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «وا-نُ-مود کُ-نَن-دِه» است که از بخشهای وا (پیشوند) + نمود (بن ماضی) + کننده (پسوند فاعلی) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «کسی که تظاهر میکند» یا «جلوهدهنده باطل»، خود واژه ۱۱ حرفی «وانمود کننده» یا کلماتی چون مزور، فریبکار و تظاهرکننده کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و شدت تظاهر، از واژههای متفاوتی استفاده میشود؛ Pretender رایجترین معادل برای ادعا و تظاهر است.
به عربی
در زبان عربی واژه مُتظاهر به مفهوم ساختار فارسی بسیار نزدیک است. همچنین در مفاهیم قرآنی، عملکرد این افراد با واژههایی چون مُخادع یا مفهوم نفاق قرابت تام دارد.
به فارسی
این واژه ساختاری کاملاً فارسی و اصیل دارد. از مترادفهای فارسی آن میتوان به صوریساز و نقشباز اشاره کرد. واژههای همخانواده آن شامل وانمود، نمود، نما و نمایش هستند. در نقطه مقابل، واژههای صادق، بیریا و مخلص به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل وانمود کننده
واژه «وانمود کننده» یک اصطلاح اصیل و خالص فارسی است که از ترکیب پیشوند «وا»، بنماده «نمود» و پسوند فاعلی «کننده» ساخته شده است. این کلمه در لغتنامههای مرجع مانند دهخدا به معنی کسی است که به دروغ چیزی را نشان میدهد یا امر باطلی را به جای صواب جلوه میدهد. در فرهنگ عامه و اخلاق، این صفت مایه فریبکاری و ناپسند شمرده میشود.
از نظر مفهومی، این واژه شباهت بالایی با مفاهیمی چون نفاق و فریبکاری دارد که در متون دینی و قرآنی با کلماتی مثل «مُخادع» (فریبدهنده) به آن اشاره شده است؛ چرا که فرد وانمود کننده، باطن خود را پنهان کرده و ظاهری آراسته یا متفاوت را به نمایش میگذارد.
در بازیهای کلمات و جدول، این واژه به عنوان یک پاسخ ۱۱ حرفی دقیق شناخته میشود و نمادهای عمومی تظاهر مانند صورتکهای تئاتر یا روباه در ادبیات کلاسیک گاهی برای به تصویر کشیدن این مفهوم به کار میروند.