یعنی چه
خوشخیال به کسی گفته میشود که نگاهی غیرواقعبینانه و سادهدلانه به مسائل دارد؛ او بیپایه و اساس به آینده یا نتایج کارها امیدوار است و به مشکلات و واقعیتهای موجود توجهی نمیکند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «خُشخَیال» (xoš-xayāl) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف، خودِ «خوش خیال» (۷ حرف) یا مترادفهایی چون «ساده لوح» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن کلام، از اصطلاحات فوق برای توصیف فرد خوشخیال استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهایی که نشاندهنده خوشبینی سادهلوحانه یا غرق شدن در وهم است استفاده میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی کلمه Hayalperest به معنای خیالباف و Saf به معنای فرد سادهدل نزدیکترین معادلها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل خوش خیال
واژه «خوشخیال» صفت مرکب ترکیبی در زبان فارسی است که از ترکیب «خوش» (فارسی) و «خیال» (عربی) ساخته شده است. این اصطلاح بار معنایی کنایهای دارد و معمولاً برای افرادی به کار میرود که بدون تلاش، دوراندیشی یا در نظر گرفتن واقعیتهای تلخ، منتظر رخ دادن معجزات و اتفاقات خوب هستند.
در فرهنگ عامه و ادبیات، شخص خوشخیال مظهر سادگی مفرط است؛ کسی که دلش را به وعدههای پوچ خوش میکند. اگرچه خوشبینی یک ویژگی مثبت است، اما خوشخیالی نوعی افراط در خوشبینی به شمار میرود که مرزهای واقعگرایی را رد کرده و به سادهلوحی و بیخیالی نزدیک میشود.