یعنی چه
خائف به شخصی گفته میشود که در دل خود احساس ترس، بیم یا خشیت دارد. این واژه معمولاً برای حالتی به کار میرود که فرد نسبت به خطری واقعی، عاقبت یک کار یا جلال الهی دچار هراس و مراقبت شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «خائِف» (Khaa-ef) است که از ریشه عربی خوف مشتق شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمه خائف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «ترسان» یا «بیمناک» کاربرد دارد و طول آن ۴ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم خائف در زبان انگلیسی بسته به موقعیت متن، از صفتهایی که دلالت بر ترس و هراس دارند استفاده میشود.
به عربی
خائف اسم فاعل از ماده «خ و ف» در زبان عربی است و در متنهای دینی و ادبی کاربرد فراوانی دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، واژگانی چون ترسان و بیمناک دقیقترین جایگزینها برای این کلمه عربیالاصل هستند که همان حس تعلیق و هراس را منتقل میکنند.
نماد چیست
در متون عرفانی و سلوک دینی، خائف نماد انسان بیدار و مراقبی است که از جلال الهی و عاقبت اعمال خود خشیت دارد و در مقابل «راجی» (امیدوار) قرار میگیرد. در نمادهای عامیانه نیز گاهی به دلیل شدت ترس، به حیواناتی مانند آهو یا خرگوش تشبیه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خائف
واژه خائف یک صفت مشبهه یا اسم فاعل از ریشه عربی خوف است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده و به معنای ترسان، هراسان و بیمناک به کار میرود. این واژه در متون کلاسیک، شعر فارسی و به ویژه در آموزهها و آیات قرآنی (مانند توصیف حالت حضرت موسی هنگام خروج از مصر) کاربرد فراوانی دارد و نشاندهنده حالت روحی فردی است که دچار دگرگونی و هراس شده است.
در نگاه عرفانی و اخلاقی، خائف بودن صفتی ناپسند تلقی نمیشود، بلکه نشانهای از هوشیاری، خشیت از عظمت پروردگار و مراقبت دائم از نفس در مسیر سلوک است. این مفهوم در کنار صفت رجا یا امید، بالهای حرکت انسان به سوی کمال را تشکیل میدهند.