یعنی چه
فعل امر جمع یا مضارع التزامی دوم شخص جمع از مصدر «شناسانیدن» یا «شناساندن» به معنی معرفی کردن و آشنا ساختن کسی یا چیزی به دیگران است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره روی حرف ب و ش، به صورت بِشِناسانید [be-šenāsānid] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «معرفی کنید» یا «آشنا سازید» به کار میرود و دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه با توجه به بافت متن شامل Introduce (برای اشخاص و مفاهیم) و Make known یا Familiarize میباشد.
به عربی
در زبان عربی، دقیقترین معادل برای فعل امر «بشناسانید»، واژه «عَرِّفُوا» از ریشه «عرف» و باب تفعیل است.
به فارسی
این واژه کاملاً ایرانی و پارسی است. ریشه آن در زبانهای هندواروپایی و ایرانی باستان به صورت gno- یا -Xšnā به معنی دانستن بوده که در پهلوی به شناختن رسیده است. ساختار صرفی آن شامل: بـ (نشانه امر) + شناس (بن مضارع) + ـان (پسوند سببساز) + ـید (شناسه جمع) است.
در قرآن
این کلمه به عنوان یک فعل خالص فارسی در متن عربی قرآن وجود ندارد؛ اما از نظر مفهومی با آیاتی نظیر آیه ۱۳ سوره حجرات (...لِتَعَارَفُوا...) که به موضوع شناخت متقابل و معرفی اشاره دارد، همسو است.
جمعبندی و توضیح کامل بشناسانید
واژه «بشناسانید» یک فعل امر و متعدی (سببساز) اصیل در زبان فارسی است که از مصدر شناساندن یا شناسانیدن مشتق شده است. این کلمه از کاربر اراده میکند تا فرد، مفهوم، کالا یا هویتی را به دیگران معرفی کند و بستر آشنایی و آگاهی آنها را فراهم آورد.
از نظر ساختاری، این واژه نمونهای دقیق از فرآیند متعدی کردن افعال در زبان فارسی با افزودن تکواژ «ـان» به بن مضارع «شناس» است. امروزه این واژه علاوه بر کاربردهای عمومی و ادبی، در مفاهیم مدرنی مانند بازاریابی و آگاهی از برند نیز به عنوان نمادی برای معرفی هویت و جلب شناخت مخاطب به کار میرود.