یعنی چه
این عبارت در علوم قرآنی به سوره «توبه» یا «برائت» اشاره دارد. این سوره تنها سورهای در قرآن کریم است که بدون آیهٔ پناه و رحمت (بسم الله الرحمن الرحیم) نازل شده است و لحنی حماسی، هشدارآمیز و قاطع در برابر پیمانشکنان دارد.
تلفظ
تلفظ روان این ترکیب وصفی به صورت [sūre-ye bedūn-e bēsmellāh] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و مسابقات فرهنگی، پاسخ این سوال معمولاً «توبه» یا «برائت» است. خود عبارت پرسش نیز دقیقاً شامل ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان برای اشاره به این مفهوم از توصیف ساختاری آن یا نام رسمی سوره استفاده میشود.
به عربی
در ادبیات عرب و علوم اسلامی، این سوره را با صفت عدم وجود بسمله یا نامهای رسمیاش میشناسند.
به فارسی
معادل مستقیم و نام شناختهشدهٔ این سوره در زبان فارسی، همان «سوره توبه» یا «سوره برائت» است که نهمین سوره قرآن محسوب میشود.
در قرآن
این ترکیب وصفی عیناً در متن قرآن نیامده است، اما اشاره به نهمین سوره قرآن در ترتیب مصحف فعلی دارد. این سوره ۱۲۹ آیه دارد و در جزء ۱۰ و ۱۱ قرار گرفته و به افشای نقشه منافقان و قطع امان با مشرکان میپردازد.
جمعبندی و توضیح کامل سوره بدون بسم الله
عبارت «سوره بدون بسم الله» یک اصطلاح مشهور در علوم قرآنی برای معرفی سوره توبه (برائت) است. طبق روایات معصومین بهویژه کلام امام علی (ع)، علت نیامدن آیه تسمیه در ابتدای این سوره، هماهنگی با محتوای قاطع و غضبآلود آن علیه مشرکان و پیمانشکنان است؛ چرا که «بسم الله» امان و رحمت است، در حالی که این سوره حکم شمشیر و رفع امان را دارد.
این سوره نهمین سوره قرآن کریم است و علاوه بر توبه و برائت، به دلیل رسوا کردن منافقان زمان پیامبر (ص) به «فاضحه» نیز شهرت دارد. در نقطه مقابل این سوره، سوره نمل قرار دارد که دارای دو بسمله است.