یعنی چه
خسة (خِسَّة) در لغت به معنای دنائت، فرومایگی و دونپایگی است. این واژه همچنین به رفتارهای ناپسندی مانند بخل، تنگچشمی و ناخنخشکی اشاره دارد و نشاندهنده کمارزش بودن یا پست بودن ویژگیهای اخلاقی یک فرد است.
تلفظ
این کلمه به صورت خِسَّة (با کسره خاء و تشدید و فتحه سین) تلفظ میشود و در زبان فارسی تاء تانیث آن معمولاً به صورت هاء ملفوظ یا صامت تلفظ میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول ۳ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای آن مانند پستی، بخل یا دنائت نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، برای واژه خسة از معادلهایی که به پستی اخلاقی یا ناخنخشکی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
واژه خسة خود ریشه عربی دارد و در این زبان با کلماتی همچون دناءة و لؤم مترادف است.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این واژه شامل فرومایگی، دونپایگی، خواری، پستی و ناخنخشکی هستند.
نماد چیست
واژه خسة یک مفهوم انتزاعی اخلاقی و رفتاری است. در فرهنگ عامه یا ادبیات، نماد گیاهی، جانوری یا مادی خاصی برای آن تعریف نشده و صرفاً مظهر صفات ناپسندی چون بخل و فرومایگی است.
جمعبندی و توضیح کامل خسة
واژه «خسة» (خِسَّة) یک اسم مصدر وامگرفتهشده از زبان عربی است که از ریشه سه حرفی «خ س س» مشتق شده است. این کلمه در زبان و ادبیات کهن فارسی به معنای فرومایگی، دونپایگی و پستی مرتبه انسانی به کار میرود.
علاوه بر ابعاد اخلاقی مرتبط با پستی، این واژه ارتباط تنگاتنگی با مفهوم بخل، تنگچشمی و ناخنخشکی دارد؛ به طوری که واژه رایج «خسیس» در فارسی نیز همخانواده با همین کلمه است. این واژه در متون کلاسیک برای نکوهش صفات ناپسند انسانی استفاده میشده است.