یعنی چه
این واژه به حالت ارتعاش و لرزش شدید اندامها اشاره دارد که معمولاً به دلیل سرمای استخوانسوز یا ترس و وحشت زیاد به انسان دست میدهد. همچنین به آواز بلند کبوتر و خنده نیز تعبیر شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول، سکون دوم و فتح سوم و چهارم تلفظ میشود و ریشه عربی دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان معادل لرزیدن از سرما یا رعده شناخته میشود.
به انگلیسی
برای بیان حالت لرزیدن بدن یا به هم خوردن دندانها در زبان انگلیسی از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و با کلماتی مانند ارتعاش و رعده هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن لرزش بدن، خدشه، و قفقفه (حالت خاص دندان بر هم زدن در اثر سرما) هستند.
نماد چیست
در ادبیات و متون کهن، این واژه کنایه و نمادی از وضعیتهای سخت اقلیمی (سرمای جانسوز) یا حالات روانی شدید مانند وحشت و ناتوانی بدنی مفرط است.
جمعبندی و توضیح کامل قرقفة
واژه «قرقفة» یک لغت اصیل عربی است که به متن لغتنامههای کهن فارسی راه یافته است. این کلمه به طور دقیق به حالت فیزیکی لرزش بدن و به هم خوردن دندانها اشاره دارد که معمولاً در مواجهه با سرمای شدید یا ترس ناگهانی رخ میدهد. ریشه این کلمه به فعل رباعی قرقف برمیگردد و با مفاهیمی مثل رعده و تزلزل همپوشانی دارد.
در فرهنگ اداری و ادبی، این واژه بیشتر جنبه توصیفی برای نمایش اوج سرما یا ضعف شدید انسانی دارد. اگرچه این کلمه در زبان روزمره و محاورهای امروز کاربرد چندانی ندارد، اما در متون کلاسیک، کتابهای لغت مانند دهخدا و طراحان جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه پنج حرفی دقیق مورد استفاده قرار میگیرد.