یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی متشکل از قید مقدار «بسیار» (به معنی خیلی و بیاندازه) و صفت «عظیم» (به معنی بزرگ، کلان و والا قدر) است. در زبان فارسی برای توصیف ابعاد مادی بسیار وسیع یا مفاهیم معنوی بسیار بااهمیت و شگرف به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «بِسْیار عَظیم» (besyār azim) است. واژه اول دارای سکون روی سین و یار، و واژه دوم با فتح عین و سکون میم خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «بسیار عظیم» با ۹ حرف است. همچنین کلماتی مانند سترگ، جسیم و کلان نیز به عنوان هممعنی استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که بسته به حجم، وسعت یا اهمیت موضوع انتخاب میشوند.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات صفت و قید یا واژگان مبالغهای برای توصیف ساختارهای بسیار بزرگ مادی و معنوی به کار میروند.
در قرآن
هرچند خود ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما واژه «عَظِیم» به وفور در آیات قرآن به عنوان صفت برای عذاب، فضل، یا عرش الهی آمده که در ترجمههای معتبر فارسی دقیقاً به «بسیار بزرگ» یا «بسیار عظیم» ترجمه شده است؛ مانند «عَذابٌ عَظِیم» (عذاب بسیار بزرگ / بقره، ۷) و «ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیم» (دارای بخشش بسیار عظیم / آلعمران، ۱۷۴).
جمعبندی و توضیح کامل بسیار عظیم
عبارت «بسیار عظیم» یک ترکیب وصفی پرکاربرد در زبان فارسی است که از دو جزء ریشهدار تشکیل شده است. واژه «بسیار» ریشه در زبان پهلوی دارد و «عظیم» از ریشه عربی وام گرفته شده است که در کنار هم برای بیان اوج بزرگی، شکوه، یا هولناکی یک پدیده به کار میروند. این اصطلاح هم در توصیف ساختارهای فیزیکی بیکران و هم در توصیف مفاهیم معنوی و بااهمیت کاربرد دارد.
در فرهنگهای لغت، مترادفهایی همچون سترگ، مهیب، کلان و جسیم برای آن ذکر شده و در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ اصیل ۹ حرفی شناخته میشود. این مفهوم در متون مذهبی و ترجمههای قرآنی نیز جایگاه ویژهای دارد و جلوهای از عظمت بیپایان را به مخاطب منتقل میکند.