گریه بلند یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل گریه بلند

عبارت «گریه بلند» یک ترکیب وصفی ساختارمند در زبان فارسی است که از دو واژهٔ کهن «گریه» (برآمده از پارسی میانه گرستن به معنای ناله کردن) و «بلند» (برآمده از واژه اوستایی برزانت به معنی رسا و مرتفع) تشکیل شده است. این اصطلاح تجسم عینی بیرونی‌ترین حالت سوگ، فاجعه یا انابه است که در آن فرد توان کنترل احساسات خود را از دست داده و با بانگ و فریاد اشک می‌ریزد.

در لغت‌نامه‌ها و متون کهن، مترادف‌های دقیقی چون شیون، زاری، ضجه، فغان و مویه برای این حالت ذکر شده است. این مفهوم در فرهنگ عامه و نشانه‌شناسی ادبی، نمادی از فروپاشی عاطفی، عزاداری‌های رسمی و وفاداری به شخص درگذشته و همچنین در ادبیات عرفانی نمادی از توبه و تضرع به درگاه الهی به شمار می‌رود.