یعنی چه
سهلالبیع به ملکی یا کالایی گفته میشود که از نظر حقوقی، ثبتی و شرعی هیچگونه منع قانونی، بازداشتی یا معارض نداشته باشد و در بازار آزاد یا مزایدهها با قیمت روز و در سریعترین زمان ممکن قابل نقد شدن باشد. این اصطلاح در متون حقوقی و بانکی برای ارزیابی میزان ریسک ترهین اموال به کار میرود.
در جدول
این واژه در جداول کلمات متقاطع معمولاً با طرح سوالات حقوقی یا اقتصادی نظیر «ملک آماده فروش» یا «آنچه به آسانی فروخته شود» جایگزین میشود.
به انگلیسی
در متون تخصصی اقتصادی و مالی انگلیسی، از عبارت Highly Liquid برای داراییهای نقدشونده و Easily Marketable برای املاک خوشفروش استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی نیز به همان معنای تحتاللفظی یعنی کالای آسانفروش و دارایی در گردش و داد و ستد بهکار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای این اصطلاح شامل «خوشفروش» در عرف بازار، «نقدشونده» در متون مالی و «بیمانع» در متون حقوقی است.
در قرآن
خودِ عبارت «سهلالبیع» در متون قرآنی وجود ندارد. با این حال، جزء اصلی آن یعنی واژه «بیع» (خرید و فروش) در آیه ۲۷۵ سوره بقره به صراحت بیان شده است: «وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا» که به حلال بودن تجارت و داد و ستد اشاره دارد.
نماد چیست
سهلالبیع ماهیتی کاملاً کاربردی و اداری دارد و فاقد بار نمادین، تصویری یا اسطورهای در فرهنگ عمومی است.
جمعبندی و توضیح کامل سهل البیع
سهلالبیع در ادبیات اقتصادی و حقوقی ایران به داراییهایی گفته میشود که فاقد موانع قانونی (مانند رهن، بازداشت یا مشاع بودن) هستند و به دلیل تقاضای مناسب یا وضعیت حقوقی شفاف، به سرعت در بازار به پول نقد تبدیل میشوند. این واژه به ویژه در ترهین املاک نزد بانکها اهمیت حیاتی دارد، زیرا بانک تنها ملکی را به عنوان وثیقه میپذیرد که اطمینان داشته باشد در صورت عدم بازپرداخت وام، قابلیت فروش سریع در مزایده را دارد.
در مجموع، سهلالبیع بودن نشاندهنده کیفیت بالای نقدشوندگی یک دارایی است که آن را از اموال «بدخر» یا «دیرفروش» متمایز میکند. این اصطلاح ترکیبی از واژگان عربی است که با گذشت زمان به بخشی جداییناپذیر از قراردادهای مبایعهنامه و اسناد رسمی در ایران تبدیل شده است.