یعنی چه
واژه «ولوع» در لغت به معنای کسی است که به چیزی ولع و حرص شدید دارد. این کلمه به عنوان صفت برای فردی به کار میرود که به یک کار یا شیء خاص سخت دلبسته، مایل و فریفته شده است و تمایل قوی و دائمی به آن دارد. همچنین در حالت مصدری به معنای آزمند شدن و سخت دلبستن است.
تلفظ
این واژه به صورت وَلوع (با فتح واو اول و ضم لام) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «ولوع» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «حریص»، «آزمند»، «بسیار مایل» یا «دلبسته» کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ولوع در زبان انگلیسی، بسته به میزان شدت و نوع دلبستگی، از واژگانی که نشاندهنده حرص، اشتیاق مفرط یا شیفتگی هستند استفاده میشود.
به عربی
واژه ولوع ریشه عربی دارد و در این زبان نیز دقیقاً به معنای فردی است که دچار حرص مفرط یا وابستگی شدید قلبی به چیزی شده باشد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل آزمند، شیفته، دلبسته، مشتاق، مایل و پرطمع هستند. همخانوادههای آن در زبان فارسی شامل «ولع» (حرص و شیفتگی) و «مولوع» (شخصی که به چیزی حریص شده) است. متضادهای آن نیز واژههایی مانند قانع، زاهد و بیاعتنا هستند.
نماد چیست
واژه ولوع مابازای مادی، جانوری یا نماد ثبتشده خاصی در فرهنگها ندارد؛ بلکه در ادبیات و اخلاق، به عنوان نماد و مظهر یک حالت روانی یعنی طمعورزی، افراط در خواستن و وابستگی شدید قلبی به امور دنیوی یا یک گرایش خاص شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ولوع
واژه «ولوع» یک صفت با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و برای توصیف افرادی به کار میرود که دچار حرص، ولع و شیفتگی مفرط نسبت به یک امر خاص هستند. این کلمه هم جنبه مادی (مانند طمع و آزمندی) و هم جنبه معنوی و احساسی (مانند دلبستگی شدید و اشتیاق فراوان) را در بر میگیرد و در ادبیات کلاسیک فارسی نیز به همین معنا استعمال شده است.
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، تمایز آن با کلمات مشابه قرآنی است؛ برخلاف تصور برخی، کلمه ولوع در متن قرآن نیامده است و نباید آن را با واژه «هلوع» (به معنی کمطاقت و حریص) که در سوره معارج ذکر شده، اشتباه گرفت. ولوع صرفاً نمایانگر حالتی از زیادهخواهی یا مجذوبیت کامل در یک کار است.