یعنی چه
«عشرتکم» یک ترکیب عربی به معنی معاشرتِ شما یا همنشینی و زندگی جمعی شماست. این واژه از ترکیب اسم «عِشْرت» (به معنی آمیزش و الفت) و ضمیر متصل «کُم» (به معنی شما) ساخته شده است.
تلفظ
این کلمه با کسر عین، سکون شین، فتح را، ضم تاء و ضم کاف تلفظ میشود و در زبان عربی به صورت عِشْرَتُکُم خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول خودِ «عشرتکم» است که ۶ حرف دارد و به عنوان رمز یا پاسخ برای راهنمای «معاشرت شما» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب از واژههایی که به معاشرت، مصاحبت و روابط اجتماعی گروهی شما اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه ثلاثی مجرد (ع ش ر) به همراه ضمیر مخاطب جمع مونث یا مذکر ترکیب شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این ترکیب در زبان فارسی برابر است با «همنشینی شما»، «زندگانی شما با یکدیگر» یا «روابط اجتماعی شما».
در قرآن
خودِ کلمهٔ «عشرتکم» به طور مستقیم در متن آیات قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، کلمات همریشه با آن در مفهوم معاشرت و روابط اجتماعی دیده میشوند؛ مانند آیه ۱۹ سوره نساء: «وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ» که به رفتار و معاشرت شایسته با زنان فرمان میدهد.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و متون کهن نمادی از پیوندهای اجتماعی، الفت میان افراد، زندگی جمعی و ارتباطات نزدیک انسانی و خانوادگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عشرتکم
واژه «عشرتکم» یک ساختار مستقل در لغتنامه فارسی نیست، بلکه یک ترکیب صرفی و نحوی وامگرفته از زبان عربی است. این کلمه از اسم «عِشْرت» به معنای مصاحبت، الفت و خوشگذرانی همراه با دوستان، به اضافه ضمیر متصل جمع مخاطب «-کُم» (شما) تشکیل شده است. بنابراین معنای دقیق آن «معاشرت شما» یا «همنشینی و زندگی اجتماعی شما با یکدیگر» میشود.
اگرچه این صورتِ ساختاری دقیقاً در آیات قرآن کریم نیامده، اما ریشه ثلاثی آن (ع ش ر) در قالب افعالی مانند «عاشِروا» برای توصیف روابط شایسته انسانی و خانوادگی به کار رفته است. در متون نظم و نثر کلاسیک فارسی نیز این ترکیب برای اشاره به جمع دوستان و نحوه ارتباطات اجتماعی آنها استفاده میشود.