یعنی چه
در خوشنویسی، دستور زبان و رسمالخط فارسی و عربی، به شکل باز و افقی حرف «ت» (ت) گفته میشود که در پایان یا میان کلمات قرار میگیرد. این اصطلاح معمولاً برای تمایز دادن آن از «تاء گرد یا مربوطه» (ة) به کار میرود.
تلفظ
این اصطلاح در زبان فارسی با تلفظ روان «تِ کِشیده» به کار میرود و اشاره به امتداد افقی شکل این حرف دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح دقیقاً «ت کشیده» با ۶ حرف است. همچنین معادلهای آن مانند «تاء مبسوطه» نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در مباحث زبانشناسی و نویسهگردانی رایانهای، از آن با نامهای Open Ta یا Long Ta و در اصطلاح عمومی استاندارد با عنوان Arabic letter Taw یاد میشود.
به عربی
در زبان و دستور زبان عربی، به این شکل از حرف تاء، «التاء المبسوطة» (پهنشده و باز) یا «التاء المفتوحة» میگویند.
به فارسی
در متون کهن و سنتی زبان و ادب فارسی، علاوه بر اصطلاح ت کشیده، از تعابیری همچون «تاء دراز» یا «تاء کشف خوانی» برای اشاره به این حرف استفاده شده است.
نماد چیست
این کلمه نماد شکل ظاهری و گرافیکی حرف «ت» در سیستمهای رایانهای و الفبا است که به صورتهای منفصل و پایانی (ت) یا آغازین و میانی (تـ / ـتـ / ـت) رسم میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ت کشیده
«ت کشیده» اصطلاحی ترکیبی و کاربردی در رسمالخط، خوشنویسی و دستور زبان فارسی و عربی است که به شکل باز، افقی و کشیده حرف «ت» (ت) اشاره دارد. این تعبیر عمدتاً برای ایجاد تمایز میان این حرف و «تاء گرد یا مربوطه» (ة) استفاده میشود و ریشه در گرتهبرداری از اصطلاح عربی «التاء المبسوطة» دارد.
این اصطلاح در قرائت و رسمالخط قرآن کریم (رسمالعثمانی) اهمیت تجویدی ویژهای دارد؛ چرا که برخی کلمات مؤنث مانند رحمت و نعمت در بعضی آیات با ت کشیده نوشته شدهاند. طبق قواعد تجوید، در هنگام وقف بر روی این کلمات، برخلاف تاء مربوطه که به صدای «هـ» تبدیل میشود، باید با صدای ساکنِ خودِ حرف «ت» (تْ) وقف کرد.
در حوزه نگارش دیجیتال و الفبا، ت کشیده دارای نمادهای گرافیکی متفاوتی در جایگاههای آغازین، میانی و پایانی کلمات است و در بازیها و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه اصیل ۶ حرفی شناخته میشود.