بدبخت یعنی چه؟ بررسی مترادف، هم‌خانواده و تلفظ کلمه

جمع‌بندی و توضیح کامل بدبخت

واژه «بدبخت» یکی از صفات مرکب و اصیل در زبان فارسی است که از پیوند دو واژه «بد» و «بخت» پدید آمده و در لغت به معنای کسی است که سهم و نصیب او از تقدیر، ناخوشایند و همراه با ادبار است. این کلمه در ادبیات رسمی نمادی از انسان‌های گرفتار در پنجه تقدیر تلقی می‌شود و در فرهنگ عامه و گفتگوهای روزمره، دامنه‌ای از کاربرد دلسوزانه (به معنای بیچاره) تا کاربردهای تحقیرآمیز را شامل می‌شود.

اگرچه خود این واژه فارسی در متن قرآن کریم نیامده است، اما معادل دقیق عربی آن یعنی «شقی» و مشتقاتش که مفهوم شقاوت و محرومیت از رحمت الهی را افاده می‌کنند، در آیات متعدد در برابر واژه «سعید» (خوشبخت) به کار رفته‌اند. در زبان‌های دیگر نظیر انگلیسی و ترکی نیز معادل‌های دقیقی برای انتقال بار معنایی این واژه وجود دارد که نشان‌دهنده فراگیر بودن این مفهوم در تجارب انسانی است.