یعنی چه
عرباض یک صفت عربی است که به ویژگیهای بدنی و ساختاری اشاره دارد. این واژه برای توصیف فرد، حیوان (مانند شتر) یا حتی شیئی به کار میرود که بسیار ضخیم، محکم، تنومند و استوار باشد. همچنین در زبان عربی به شیر بیشه بزرگجثه که سینه پهنی دارد، عرباض میگویند.
تلفظ
این کلمه بر وزن مِفعال تلفظ میشود که در آن حرف عین دارای کسره، حرف راء ساکن و ضاد در پایان کلمه قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عرباض به عنوان معادل کلماتی نظیر غلیظ، شدید، مستحکم و تنومند به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم عرباض در زبان انگلیسی از صفتهایی استفاده میشود که به استحکام ساختاری و بدنی اشاره دارند.
به فارسی
در زبان فارسی دقیقترین جایگزینها برای این واژه، کلماتی هستند که تنومندی، قدرت جسمانی بالا و سختی و استواری یک سازه یا اندام را میرسانند.
در قرآن
خودِ واژه عِرباض در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما در تاریخ اسلام و شأن نزول آیات، نام یکی از صحابه معروف پیامبر اسلام و اهل صفه به نام «عرباض بن ساریه» به چشم میخورد. او به دلیل فقر شدید نتوانست در جنگ تبوک شرکت کند و آیه ۹۲ سوره توبه در شأن او و یارانش نازل شد.
نماد چیست
واژه عرباض نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی در ادبیات محسوب نمیشود و کاربرد آن صرفاً در بیان صفات مادی، قدرت بدنی و استحکام است.
جمعبندی و توضیح کامل عرباض
واژه عِرباض از ریشه سه حرفی «ع ر ب ض» مشتق شده و در اصل یک صفت عربی است که به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه از نظر معنایی بر مفاهیمی چون درشتی، تنومندی، غلظت و استحکام دلالت دارد و اصطلاحاً به انسان یا حیوان قویهیکل و سختبنیه یا شیر پهنسینه اطلاق میشود.
اگرچه این واژه کاربرد روزمره وسیعی در فارسی معاصر ندارد، اما در متون کهن و لغتنامههای معتبری چون دهخدا به عنوان معادل کلماتِ مستحکم و شدید ثبت شده است. همچنین در تاریخ اسلام به دلیل نام یکی از یاران وفادار پیامبر (عرباض بن ساریه) که شأن نزول یکی از آیات سوره توبه به او مربوط میشود، اهمیت تاریخی دارد.
در مجموع، عرباض واژهای کلاسیک و فخیم است که برای توصیف صلابت و بزرگی جثه به کار میرود و در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ پنجحرفی برای کلماتی نظیر غلیظ یا تنومند کاربرد دارد.