یعنی چه
این عبارت یک مصدر مرکب کنایی و قدیمی در زبان فارسی است و زمانی به کار میرود که در حق کسی ستم، بیوفایی یا آزار روا داشته شود و فرد متحمل ظلم و بیداد گردد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [جَفَا یَا جَوْرْ رَفْتَن] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، خود کلمه با ۱۲ حرف یا معادلهایی چون ستم رسیدن و بیداد رفتن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی که نشاندهنده تحمل ظلم و ناعدالتی هستند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای ظلم و جور برای بیان این حالت استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات سنتی، کلاسیک و عرفانی ایران، این عبارت کنایه و نمادی از سختیهای مسیر عشق، بیوفایی و جفای معشوق یا روزگار در حق عاشق و در مقابل، لزوم صبوری و پایمردی عاشق است.
جمعبندی و توضیح کامل جفا یا جور رفتن
عبارت «جفا یا جور رفتن» از جمله ترکیبهای کنایی و اصیل در ادبیات فارسی است که از ترکیب دو واژه با ریشه عربی (جفا و جور) همراه با فعل فارسی «رفتن» (در معنای مجازی واقع شدن و وارد آمدن) ساخته شده است. این اصطلاح دقیقاً به معنای مورد ستم واقع شدن، بیداد دیدن و تحمل آزار و بیوفایی از سوی دیگری است که در متون کهن و اشعار شاعران بزرگی چون سعدی به وفور به چشم میخورد.
بررسی ریشهشناختی این واژهها در قرآن کریم نیز نکات جالبی را روشن میسازد؛ به طوری که واژه «جُفاء» به معنی کفِ روی آب و شیء بیهوده، و واژه «جَور» به معنی انحراف و ستم به کار رفتهاند که در سیر تحول زبان فارسی، ترکیب آنها با فعل رفتن بار معنایی ظلمپذیری و ستمدیدگی را به خود گرفته است.
این مفهوم در بوستان و گلستان و دیوان اشعار شعرا، نماد بارزی از امتحانات سخت مسیر عاشقی و بیوفاییهای معشوق یا چرخ روزگار است که عاشقِ صادق ناگزیر به تحمل و صبوری در برابر آن است.