یعنی چه
پرواز زیر مداری به نوعی پرواز فضایی اطلاق میشود که در آن موشک یا فضاپیما به فضای بیرونی (ارتفاعی بالاتر از خط کارمن یا همان مرز ۱۰۰ کیلومتری زمین) میرسد، اما به دلیل نداشتن سرعت کافی (سرعت مداری)، نمیتواند در مدار زمین باقی بماند. در نتیجه، وسیلهٔ نقلیه مسیر منحنی و سهمیشکلی را طی کرده و پس از مدت کوتاهی دوباره به درون جو و به سمت سطح زمین سقوط میکند.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت «پَرْوازِ زیرِ مَداری» (parvāz-e zir-e madāri) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح دقیقاً «پرواز زیر مداری» با ۱۳ حرف است. از دیگر تعابیر مشابه آن میتوان به «پرواز پرتابهای» یا «پرواز بالستیک فضایی» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این نوع مأموریتها و پروازهای فضایی از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در متون علمی و خبرگزاریهای عربی، این عبارت معادل دقیق پرواز زیر مداری است.
به ترکی
در ترکی استانبولی کلمه Yörünge به معنای مدار، altı به معنای زیر و uçuş به معنای پرواز است.
نماد چیست
این عبارت اصطلاحی فاقد نماد باستانی، سنتی یا نشانهشناختی مذهبی است. با این حال، در مهندسی هوافضا و نمودارهای فنی، نماد گرافیکی آن یک خط منحنی صعودی و نزولی (یک قوس یا سهمی) است که از زمین شروع شده، از مرز فضا عبور میکند و مجدداً به سطح زمین ختم میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پرواز زیر مداری
پرواز زیر مداری یکی از مفاهیم کلیدی در صنایع هوافضا و گردشگری فضایی مدرن است. در این نوع پرواز، پرتابه یا فضاپیما انرژی و سرعت لازم برای رسیدن به فضا را دارد و حتی میتواند وضعیت بیوزنی را برای چند دقیقه به سرنشینان خود هدیه دهد، اما به دلیل نرسیدن به سرعت بحرانیِ مداری (حدود ۲۸ هزار کیلومتر بر ساعت)، توانایی غلبه بر جاذبه و دور زدن کامل زمین را ندارد و ناگزیر به اتمسفر بازمیگردد.
تفاوت اصلی این نوع پرواز با پروازهای مداری (مانند سفر به ایستگاه فضایی بینالمللی) در میزان انرژی مصرفی و سرعت سفینه است. پروازهای زیر مداری به دلیل هزینهٔ کمتر و خطرات پایینتر، امروزه کاربرد گستردهای در آزمایشهای علمی کوتاه مدت در شرایط میکروگرانش و همچنین توسعهٔ تجارت گردشگری فضایی توسط شرکتهای پیشرو پیدا کردهاند.