یعنی چه
السطوه واژهای کلاسیک و مأخوذ از زبان عربی است که به معنای صولت، هیمنه، و اقتدار دستاندازانه به کار میرود. این کلمه زمانی استفاده میشود که تسلط و نفوذ یک فرد یا جریان با نوعی قهر، زور و غلبهٔ مطلق بر دیگران همراه باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با تشدید حرف سین و سکون حرف طاء به صورت «اَسْسَطْوَة» است که در گویش فارسی معمولاً به صورت «السطوه» (as-satvah) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون صولت، ابهت، تسلط توأم با غلبه و هجوم با زور مطرح میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیم مربوط به قدرت مطلق، فرمانروایی و تسلط شدید را پوشش میدهند.
به عربی
در زبان مبدأ (عربی)، السطوه از ریشه «س ط و» است و به قدرت بازدارنده، حاکمیت مطلق و هجوم قاهرانه دلالت دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون چیرگی، ابهت شاهانه، فرّ و شکوه، و اقتدار همراه با قهر و غلبه است.
نماد چیست
این کلمه نماد حیوانی یا گیاهی سنتی و خاصی ندارد؛ اما در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، به عنوان نمادی از قدرت مطلق حاکمان، ابهت نفوذناپذیر شاهان، یا قهر بی رحم سرنوشت و طبیعت شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل السطوه
واژه «السطوه» یک وامواژهٔ اصیل عربی در زبان فارسی است که ریشه در مفهوم هجوم، غلبه و دستاندازی با زور دارد. این کلمه در ادبیات برای توصیف نوعی از اقتدار و تسلط به کار میرود که با هیبت، شوکت و قهر همراه است و فراتر از یک مدیریت یا فرمانروایی ساده، نشاندهنده چیرگی مطلق و بلامنازع است.
اگرچه این واژه به صورت مصدر در قرآن کریم ذکر نشده، اما مشتقات فعلی آن (مانند یسطون در سوره حج) به خوبی معنای هجوم آوردن و اعمال قدرت خشمآلود را بازتاب میدهند. در کاربردهای فرهنگی و جدولی نیز همواره مترادف با کلماتی چون هیمنه، صولت و ابهت قرار میگیرد.