یعنی چه
مرغوای در زبان فارسی به معنی فالِ بد زدن، شومی و پیشبینی اتفاقات ناخوشایند است. این واژه در اصل از پیشگویی بر اساس جهت پرواز یا صدای پرندگان ریشه گرفته و به معنای بدخواهی و نفرین نیز به کار میرود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه ۶ حرفی «مرغوای» یا شکل کوتاهتر آن «مرغوا» است که به عنوان هممعنی شومی و بدشگونی کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم مرغوای در انگلیسی از اصطلاحات مربوط به نشانههای شوم و نحسی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم تطیر دقیقترین معادل برای مرغوای است که در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده است.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژگانی که به نحسی و اخبار ناخوشایند اشاره دارند، به عنوان معادل به کار میروند.
به فارسی
معادلهای روان و اصیل این واژه در زبان فارسی امروزی شامل بدشگونی، تفأل بد، بدخواهی و نحسی است. واژهٔ متضاد آن نیز «مُروا» به معنی فال نیک و خوششگونی است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات فارسی نماد پرندگان شوم مانند جغد و کلاغ است؛ همانطور که ملکالشعرای بهار در شعر خود، آواز جغد جنگ را مرغوای بریدهباد مینامد.
جمعبندی و توضیح کامل مرغوای
واژهٔ اصیل و کهن «مرغوای» یا «مرغوا» از ترکیب دو بخش «مرغ» (پرنده) و «آوا» (صدا یا نشان) تشکیل شده است. در ایران باستان، پیشگویی و طالعبینی بر اساس جهت پرواز یا نوع صدای مرغان رواج فراوانی داشته است که به مرور زمان، این ترکیب معنایی منفی به خود گرفته و به مظهر فالِ بد، تطیر و بدشگونی تبدیل شده است.
این کلمه در ادبیات کلاسیک فارسی بازتاب روشنی دارد و معمولاً با پرندگانی چون جغد و کلاغ که نمادهای سنتی شومی هستند، گره خورده است. نقطهٔ مقابل این واژه در فرهنگ پهلوی و فارسی باستان، کلمهٔ «مُروا» است که به معنای خوشخبری، آفرین و فال نیک به کار میرفته است.
اگرچه خود کلمه مرغوای در قرآن نیامده، اما مفهوم معادل عربی آن یعنی «تطیر» (فال بد زدن به کسی یا چیزی) در آیاتی نظیر آیه ۱۳۱ سوره اعراف در جریان مواجهه با حضرت موسی (ع) ذکر شده که نشاندهنده ریشه کهن این باور در میان اقوام مختلف است.