معنی
واژه مشتاق به فردی اشاره دارد که با تمام وجود و شدت درونی، تمایل و آرزوی رسیدن به کسی یا چیزی را دارد. در متون ادبی و عرفانی، این کلمه اغلب به معنای عاشق و شیفته نیز به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه حالت روحی فردی را توصیف میکند که از دوری محبوب یا هدف خود بیتاب است و با رغبت فراوان در پی وصال یا دستیابی به آن حرکت میکند.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه عربی «شوق» گرفته شده است. کلمه مشتاق در اصل اسم فاعل از باب افتعال (اشتقاق از اشتیاق) است که به دلیل قواعد اعلال در صرف زبان عربی به این صورت خوانده و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، هرگاه طراح جدول عباراتی همچون خواهان، شیفته، یا دارای شوق شدید را بپرسد و کلمهای پنج حرفی مد نظر باشد، واژه مشتاق پاسخ اصلی است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن، میتوان از کلمات متفاوتی در انگلیسی استفاده کرد؛ برای میل شدید روحی معمولاً longing و برای اشتیاق کاری یا روزمره eager کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مشتاق
واژه «مشتاق» یکی از کلمات پرکاربرد و عمیق در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و بازتابدهنده حالت روحی انسان در زمان تمایل شدید به یک شخص، هدف یا حقیقت معنوی است. این کلمه در ادبیات غنی فارسی و بخصوص در اشعار عرفانی شاعرانی چون حافظ و مولانا، نمادی از سلوک روحی، طلب معنوی و حرکت عاشق به سوی معشوق حقیقی به شمار میرود.
از نظر ساختاری، این کلمه پنجحرفی با واژههایی چون اشتیاق و تشویق همخانواده است و در کاربردهای روزمره، معادل فردی است که با انگیزهای بالا و قلبی پر از رغبت به استقبال یک کار یا دیدار میرود. بررسی مترادفها و متضادهای آن نشان میدهد که مشتاق نقطهای مقابل بیزاری و بیمیلی است و بار معنایی کاملاً مثبت و پویایی دارد.