یعنی چه
واژه «بمصحف» ترکیبی از حرف جر «بِـ» (به معنیِ به، با، در، بهوسیله) و اسم «مصحف» است. این ترکیب به معنای مکتوب کردن، بهوسیله قرآن یا در کتابِ جلدشده به کار میرود و در ادبیات و متون فقهی معمولاً در تعابیری چون سوگند یاد کردن به قرآن استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «بِمُصحَف» (بِـ + مُصحَف) است که در آن مِیم مَضموم (ـُ) و صاد ساکن تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «بهوسیله کتاب یا با قرآن» که ۵ حرفی باشد، کلمه «بمصحف» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این عبارت در انگلیسی، بسته به سیاق متن از تعابیری که به سوگند با قرآن یا نسخه خطی و مکتوب اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ساختاری عربی دارد و در زبان مبدأ به صورت ترکیب حرف جر و اسم معرفه یا اضافه به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی روان این ترکیب شامل عباراتی چون «بهوسیله کتاب»، «با قرآن» و «به صورت مکتوب» است که غلبه معنایی آن در زبان فارسی اشاره به قرآن کریم دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، مصحف نماد سندیت مطلق، قداست، کلام الهی و پایبندی به عهد است؛ از همین رو واژه «بمصحف» بیشتر در فرهنگ عامه و متون فقهی همراه با سوگند خوردن و پیمان بستن میآید.
جمعبندی و توضیح کامل بمصحف
واژه «بمصحف» در اصل یک لفظ مستقل واحد نیست، بلکه ترکیبی کاربردی از زبان عربی است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه از حرف جر «بِـ» به معنای با یا بهوسیله و کلمه «مصحف» (اسم مفعول از باب افعال، به معنی اوراق جمعآوری و صحافیشده) تشکیل شده است. در متون کهن، هرگاه این واژه به صورت مطلق به کار رفته، اشاره به قرآن کریم داشته است.
از نظر ساختاری، این کلمه پنج حرفی در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ عبارتهایی نظیر «بهوسیله کتاب» یا «با قرآن» کاربرد دارد. ریشه ثلاثی مجرد آن «ص ح ف» است که با کلماتی مانند صحیفه، صحاف و صحافه همخانواده است و نمادی از مکتوب بودن، قداست و سوگند محکم به شمار میرود.